Uzasadnienie
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym uzasadniając, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, pozostającą na utrzymaniu żony, a dodatkowo ma do spłacenia duży kredyt. Nie posiada żadnych nieruchomości ani rzeczy ruchomych, których spieniężenie pozwoliłoby na skorzystanie z usług profesjonalnego pełnomocnika. Wnioskodawca dodał, że od dłuższego czasu znajduje się w depresji, poza tym nigdy nie występował przed sądami.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, iż prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W prowadzonym gospodarstwie domowym dochody osiąga tylko żona z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, w wysokości 450 zł netto miesięcznie oraz z tytułu renty 470 zł netto. Skarżący dodał, że ze wzglądu na brak jakiegokolwiek dochodu nie jest w stanie opłacić wpisu sądowego, a ze względu na charakter sprawy, jej skomplikowany przebieg i całkowitą nieznajomość procedur administracyjnych nie jest w stanie zadbać skutecznie o swoje interesy.
Na wezwanie Sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów w celu uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący wskazał, że żądane dokumenty zostały już przesłane stosownie do wezwania z dnia 10 czerwca 2008 r. (to jest do wniosku złożonego w sprawie I SA/Wr 306/06 – przyp. Sądu). W powyższej sprawie wnioskodawca przedłożył zeznanie podatkowe żony i wyciągi z rachunków bankowych związanych prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą. Poza tym nie przedłożył zestawienia miesięcznie ponoszonych wydatków i dowodów opłat wskazując, że jest na utrzymaniu żony, podał, że nie posiada żadnego środka transportu ani rachunku bankowego, nie korzysta też z żadnej formy wsparcia państwowego.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia adwokata, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 5 lutego 2007 r., strona została zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych w całości. Dlatego też nieuzasadnione jest żądanie w zakresie, w którym prawo pomocy zostało już przyznane.
Jeśli chodzi o pozostały zakres wniosku, a mianowicie o ustanowienie adwokata z urzędu, to wskazania wymaga, że rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, niezależnie od zakresu żądania, to jest czy chodzi o zwolnienie od kosztów sądowych, czy też o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, należy się kierować tymi samymi przesłankami – sytuacją finansową, majątkową i rodzinną wnioskodawcy, o ile wykaże, że nie może ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub bez uszczerbku dla utrzymania własnego i rodziny (por. postanowienie NSA z dnia 19 maja 2005 r., sygn. akt II OZ 402/05, Legalis).
Zatem jeśli stwierdzono, że strona nie dysponuje środkami na opłacenie kosztów sądowych w sprawie, w której wpis od skargi wynosi 100 zł, to w konsekwencji uznać również należy, że tym bardziej nie jest w stanie zgromadzić takich środków na opłacenie adwokata.
Mając zatem na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.