Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że ma 76 lat, a jej jedynymi dochodami jest emerytura w kwocie 640 zł i zasiłek opiekuńczy – 160 zł. Jest osobą schorowaną, w związku z czym na leki miesięcznie wydatkuje około 200 zł. Co miesiąc ponosi też wydatki na utrzymanie mieszkania (gaz, prąd, woda i czynsz w wysokości około 250 – 300 zł). Resztę środków przeznacza na wyżywienie.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie i posiada mieszkanie o powierzchni 48 m2. Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro.
Na wezwanie Referendarza sądowego pełnomocnik strony przedłożył dowody miesięcznych opłat oraz decyzję ZUS z dnia 1 marca 2008 r. o wysokości emerytury, która wynosi netto (łącznie z dodatkiem pielęgnacyjnym) 845,51 zł. Wskazano, że skarżąca miesięcznie wydatkuje na utrzymanie mieszkania i leki łącznie około 411-491 zł, a pozostałą kwotę przeznacza na żywności i odzież. Nie posiada rachunków bankowych, własnych środków transportu i nie korzysta z żadnych form wsparcia państwowego. Pełnomocnik skarżącej oświadczył, że jego Kancelaria reprezentuje ją w niniejszej sprawie w ramach bezpłatnej pomocy prawnej.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższą regulację oraz przedstawiony stan faktyczny, stwierdzić należało, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku dla swojego budżetu domowego. Wskazać trzeba, że uzyskiwany przez nią dochód w całości jest przeznaczany na pokrycie właściwie podstawowych potrzeb, takich jak utrzymanie mieszkania, odzież żywność, a także leki, które w wieku skarżącej niewątpliwie mogą być niezbędne do egzystencji. Natomiast przy dochodzie netto 845 zł nawet kwota 100 zł, na jaką został wyznaczony wpis od skargi w niniejszej sprawie, mogłaby stanowić nadmierne obciążenie finansowe dla strony.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.