Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej we W., decyzją z dnia 04 maja 2011 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 26 stycznia 2011 r., nr [...], określającej Ł. K. (dalej skarżący) zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącego - doradcy podatkowemu A. W. - w dniu 06 maja 2011 r. wraz z pouczeniem o trybie wniesienia od niej skargi do sądu administracyjnego.
Pełnomocnik skarżącego wniosła skargę na wskazaną wyżej decyzję w dniu 06 czerwca 2011 r., adresując przesyłkę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Pismem z dnia 09 czerwca 2011 r. pełnomocnik zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, argumentując, że omyłkowe nadanie skargi bezpośrednio do Sądu nastąpiło bez winy strony i nie było działaniem zamierzonym. O tym, że skarżący dochował należytej staranności w prowadzeniu swojej sprawy ma świadczyć fakt nadania skargi w terminie, oraz prawidłowe zaadresowanie samego dokumentu.
Pełnomocnik poinformowała także, że z chwilą uświadomienia sobie popełnionego błędu złożyła egzemplarz skargi w Izbie Skarbowej we W..
Końcowo podkreśliła, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągiu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, to jest od dnia wniesienia skargi bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Pismem z dnia 10 czerwca 2011 r. pełnomocnik skarżącego uzupełniła wniosek, podając, że w dniu składania skargi nasiliły się u niej kłopoty zdrowotne, objawiające się zwolnieniem metabolizmu, zaburzeniami koncentracji i pamięci. Podała następnie, że objawy te zostały potwierdzone podczas wizyty u lekarza rodzinnego w dniu 10 czerwca 2011 r.
Do wniosku pełnomocnik załączyła zaświadczenie lekarskie z dnia 10 czerwca 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) strona może wnosić o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nie nastąpiło z jej winy.
Okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu jest zatem brak zawinienia strony. Brak winy należy natomiast rozumieć jako zachowanie przez stronę należytej staranności w prowadzeniu sprawy, charakteryzującej osobę dbającą o własne interesy. Innymi słowy, chodzi tu o takie sytuacje, w których przyczyną opóźnienia są wyłącznie okoliczności obiektywne i zewnętrzne względem strony.
W przypadku reprezentowania strony przez profesjonalnego pełnomocnika, jakim niewątpliwie jest doradca podatkowy, ponosi ona dodatkowo odpowiedzialność (ryzyko) także za działania i zaniechania tego pełnomocnika. Przy czym miernikiem należytej staranności jest wówczas model przeciętnego pełnomocnika świadczącego profesjonalnie usługi prawne.
Przechodząc do oceny wniosku należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącego nie wykazała, aby dołożyła wszelkich możliwych starań, jakich należy oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika, w celu uniknięcia powstałego błędu. Zauważyć należy, że skarżący jak i jego pełnomocnik zostali należycie pouczeni przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. o trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym, fakt zaadresowania przez pełnomocnik koperty ze skargą bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, a więc z naruszeniem art. 54 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć w kategoriach niedbalstwa (winy nieumyślnej).
Pełnomocnik skarżącego nadając skargę mogła i powinna mieć świadomość swojego uchybienia.
Dalej należy stwierdzić, że nie każda choroba stanowi okoliczność wyłączającą winę. Najczęściej bowiem nadal możliwe będzie, choć w pewnym stopniu utrudnione, samodzielne dokonanie czynności procesowej, a w przypadku choroby o ciężkim przebiegu, powierzenie tej czynności stronie lub innemu pełnomocnikowi.
Wymaga przy tym podkreślenia, że zaświadczenie lekarskie nie stanowi samo w sobie potwierdzenia, że dana choroba stanowiła przyczynę błędu, zwłaszcza gdy z jego treści wynika brak przeciwwskazań do wykonywania pracy.
Z przedłożonego do akt sprawy zaświadczenia lekarskiego, wystawionego w dniu 10 czerwca 2011 r., nie wynika, by choroba pełnomocnik miała gwałtowny i ciężki przebieg, a ona sama była w tym okresie niezdolna do pracy.
W takiej sytuacji należało uznać, że pełnomocnik skarżącego mogła wykonywać swoje czynności w sposób zwykły i dochować tym samym należytej staranności w prowadzeniu sprawy skarżącego.
Stąd też na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.