Uzasadnienie
Skarżący wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że są inwalidami I grupy w podeszłym wieku (73 i 78 lat). Skarżąca mieszka w domu wymagającym remontu, skarżący natomiast nie posiada własnego mieszkania. Oboje nie posiadają żadnych oszczędności, utrzymują się wyłącznie z emerytur.
Z oświadczenia o sanie rodzinny, majątku i dochodach wnioskodawcy wskazali, że prowadzą wspólni gospodarstwo domowe, posiadają nieruchomość zabudowaną (0,17 ha), gdzie budynek jest przeznaczony do rozbiórki. Poza tym nie dysponują żadnymi przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Podali, że ich dochodami są jedna emerytura z rentą, bez wskazania ich wysokości. Dodali, ze oboje chorują i ze względu na długi okres oczekiwania na badania, muszą leczyć się prywatnie.
Do wniosku załączone zostały dokumenty dotyczące stopnia orzeczonego inwalidztwa oraz leczenia szpitalnego wnioskodawców.
Na wezwanie Sądu do przedłożenia dokumentów wykazujących aktualną wysokość pobieranych świadczeń emerytalno-rentowych wnioskodawcy poinformowali, że obecnie przebywają na leczeniu szpitalnym, na rehabilitacji, w związku z czym nie są w stanie przedłożyć żądanych dokumentów. Jednocześnie wpłacili na rachunek Sądu kwotę wpisu od skargi w wysokości 200 zł.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.
Powyższej okoliczności skarżący nie wykazali. Przede wszystkim nie jest znana wysokość ich dochodów oraz miesięcznych wydatków. Tym samym nie jest możliwe dokonanie jakiejkolwiek oceny ich zdolności płatniczych. Ponadto zwrócić należy uwagę na fakt, że wnioskodawcy uiścili wpis od skargi w kwocie 200 zł, z czego należy wywieść, że mają możliwość poczynienia rezerw na opłacenie również ewentualnych przyszłych kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.