Uzasadnienie
W sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia 17 lutego 2012 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał M. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym również ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. W. Ustanowiony z urzędu adwokat reprezentował skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzącym do wydania przez Sąd w dniu 8 maja 2012 r. wyroku oddalającego skargę na wyżej oznaczoną decyzję w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za III kwartał 2003 r.
Do protokołu rozprawy z dnia 8 maja 2012 r. występujący z urzędu adwokat złożył wniosek o zasądzenie kosztów wynagrodzenia za pełnienie funkcji pełnomocnika z urzędu ze wskazaniem, że koszty te nie zostały opłacone.
Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2012 r. Przewodniczący Wydziału I Sądu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, określonej na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12) rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. poz. 270) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1348 ze zm. – dalej Rozporządzenie) w § 19 wprowadziło zasadę, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei w § 18 ust. 1 Rozporządzenia ustalone zostały stawki minimalne za konkretne czynności procesowe w pierwszej i drugiej instancji postępowania przed sądem administracyjnym. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za występowanie w postępowaniu w pierwszej instancji (pkt 1) lit. a, b, c § 18 ust. 1 Rozporządzenia).
W sprawie wyznaczony dla strony skarżącej adwokat reprezentował stronę skarżącą w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji.
Z uwagi na fakt, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie nie jest ani należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, natomiast decyzja odmawiająca umorzenia zaległości z tytułu podatku od towarów i usług, stawka minimalna wynagrodzenia adwokata świadczącego pomoc prawną z urzędu w postępowaniu sądowadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi – stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1) lit c Rozporządzenia – 240 zł.
Zastosowanie w sprawie stawki wynagrodzenia, niezależnej od wartości przedmiotu zaskarżenia, znajduje uzasadnienie również w fakcie określenia w sprawie kwoty wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł na podstawie przepisu rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w którym wysokości tej opłaty sądowej prawodawca nie powiązał z kwotą zobowiązania podatkowego. Zdaniem referendarza sądowego przyjęty sposób obliczenia wynagrodzenia pełnomocnika procesowego z urzędu winien odpowiadać zasadom określania wysokości innych niż to wynagrodzenie kosztów postępowania sądowego – w tym wpisu sądowego od skargi.
Według § 2 ust. 3 Rozporządzenia w sprawach, których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatek, o który podwyższeniu podlegają poszczególne wyżej oznaczone składniki wynagrodzenia adwokata, wynosi w sprawie 55,20 zł (23% kwoty 240 zł wynagrodzenia za udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji).
Reasumując, referendarz sądowy postanowił, na podstawie wyżej powołanych przepisów prawa, przyznać ustanowionemu z urzędu adwokatowi M. W. łączną kwotę 295,20 zł kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na którą składają się: wynagrodzenie - 240 zł oraz podatek od towarów i usług – 55,20 zł.
Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.