Uzasadnienie
Wraz ze skargą na oznaczoną w komparycji decyzję skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W motywach tego żądania wskazała, że wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji jest konieczne, bowiem zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla Spółki. W piśmie uzupełniającym z dnia 10 lutego 2009 r. skarżąca dodała, że spółka nie posiada płynnych środków finansowych, a wyegzekwowanie kwoty 132.031 zł doprowadziłoby do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły, i jako takie jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek o których mowa wyżej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej (post. NSA z dnia 30 listopada 2004 r. GZ 120/04 niepubl.). Zatem jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to uznać należy, iż brak jest przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd.
Mając powyższe na uwadze Sąd ocenił przedstawione przez wnioskodawcę oraz wynikające z akt sprawy okoliczności w świetle treści art. 61 § 3 p.p.s.a..
W rezultacie doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie skarżąca nie wskazała, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki, o których mowa w tym przepisie. Na poparcie swoich twierdzeń skarżąca przywołała wprawdzie okoliczności dotyczące możliwych skutków wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia podatkowego (brak płynności finansowej, likwidacja prowadzonej działalności gospodarczej), to jednak nie wskazała konkretnych okoliczności, które mogłyby sugerować wystąpienie tych skutków. W szczególności nie przedstawiła swojej sytuacji finansowej i majątkowej i nie przedłożyła w tym względzie żadnych dowodów. Natomiast żądanie strony o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi samo w sobie okoliczności uzasadniającej udzielenie ochrony tymczasowej
Dodatkowo wskazać należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje pewne konsekwencje finansowe, jednakże nie zawsze związane one będą z wystąpieniem skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Ponadto istotnym jest fakt, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w sentencji.