Uzasadnienie
Jak wynika z akt sprawy, wniesiona (w dniu 2 listopada 2017 r.) przez A skarga na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W została podpisana przez M.A.P., działającego w charakterze prokurenta ww. spółki.
Pismem z dnia 4 grudnia 2017 r. (doręczonym w dniu 6 grudnia 2017 r.) wezwano stronę skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (odpis z KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369).
Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.
Dodatkowo, jak wynika z akt sprawy, wraz z pismem przewodnim z dnia 4 grudnia 2017 r. skarżącej spółce doręczono (także w dniu 6 grudnia 2017 r.) odpis zarządzenia z dnia 27 listopada 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wymagany wpis od skargi nie został przez spółkę uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Skuteczność wniesienia skargi ustawodawca uzależnia m.in. od spełnienia przez skargę wszystkich warunków formalnych, a nadto, od jej opłacenia.
Wniesiona przez spółkę skarga jest obarczona oba rodzajami braków, które, pomimo skierowanego do spółki wezwania o ich sanowanie, nie zostały uzupełnione.
Co się tyczy zarzucanego braku formalnego skargi to należy wyjaśnić, że w przypadku spółek prawa handlowego posiadających osobowość prawną (m.in. spółki z o.o.) wymóg dopełnienia wymogów formalnych skargi należy powiązać m.in. z konstrukcją tych spółek i zasadami ich reprezentacji. Powyższe wynika z treści art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej - p.p.s.a.)
Przepis art. 28 p.p.s.a. stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei z treści art. 29 p.p.s.a. wynika, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W sprawie, stroną skarżącą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, a skargę w imieniu skarżącej spółki wniosła osoba powołująca się na pełnioną w spółce funkcję prokurenta tej spółki.
Należy podkreślić, że samo powołanie się przez wnoszącego skargę (w imieniu spółki) na sprawowaną w spółce funkcję prokurenta nie jest wystarczającą okolicznością do tego by uznać, że skarga w sprawie została wniesiona przez podmiot do tego uprawniony. Dla ustalenia tej przesłanki nieodzownym warunkiem było złożenie przez skarżącą dokumentu z którego wynikałaby po pierwsze informacja o tym, że podpisany pod skargą M.A.P. istotnie jest prokurentem skarżącej spółki, co więcej, uprawnionym do jednoosobowej reprezentacji. Po drugie, że miał on legitymację do działania w imieniu skarżącej spółki w dniu wniesienia skargi, tj. w dniu 2 listopada 2017 r.
Z tych też względów, pismem z dnia 4 grudnia 2017 r. (doręczonym 6 grudnia 2017 r.) Sąd wezwał stronę skarżącą do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to zostało doręczone na adres spółki w dniu 6 grudnia 2017 r. i pozostało bez odpowiedzi. W konsekwencji należało uznać, że skarżąca spółka, pomimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakresie wykazania umocowania osoby podpisanej pod skargą do działania w imieniu strony skarżącej. Okoliczność ta uzasadniała odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W kwestii braku formalnego, jakim jest niedołączenie do skargi odpisu z KRS wyjaśnić ponadto należy, że wprawdzie ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 700) w art. 15 ust. 1 określa, że od dnia ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów, to z ratio legis tego przepisu – jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 maja 2015 r. I FSK 823/15 (CBOSA) - nie można jednak wywodzić, że na sądzie ciąży obowiązek poszukiwania potrzebnych informacji we własnym zakresie i uzupełniania akt sprawy o dokumenty, które ma obowiązek przedstawić strona skarżąca w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wszczynanym na skutek aktywności tej strony, wyrażonej w formie skargi.
Sąd podziela prezentowany w orzecznictwie sądowym pogląd, że przepis art. 15 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym nie stanowi lex specialis w stosunku do art. 29 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 148/08, CBOSA).
Niezależnie od przedstawionej argumentacji należy dodatkowo stwierdzić, że skarżąca spółka nie uzupełniła, także pomimo wezwania, stwierdzonego braku fiskalnego skargi.
Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia z dnia 27 listopada 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł został doręczony na adres skarżącej spółki w dniu 6 grudnia 2017 r. Wyznaczony w tym wezwaniu, siedmiodniowy termin na opłacenie skargi, pod rygorem jej odrzucenia, minął bezskutecznie w dniu 13 grudnia 2017 r. (środa). Okoliczność ta uzasadniała odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Wskazując na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.