Uzasadnienie
W treści pisma procesowego z dnia 22 lipca 2013 r. skarżący R. P., występujący w prawie również jako pełnomocnik procesowy drugiego skarżącego M. P., sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 2 sierpnia 2013 r. wezwano stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka z zarządzeniem została doręczona w dniu 12 sierpnia 2013 r. Wezwanie pozostało bez reakcji.
Zrządzeniem z dnia 18 września 2013 r. Referendarz sądowy, na skutek nie uzupełnienia braków formalnych, pozostawił wniosek strony bez rozpoznania. Zarządzenie zostało doręczone w dniu 24 września 2013 r.
Pismem z dnia 1 października 2013 r. strona wniosła sprzeciw od zarządzenia Referendarza, wskazując, że jego treść jest niezgodna ze stanem faktycznym i prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór ten określony został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu udokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (DZ.U. nr 227, poz. 2245).
Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzy jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 p.p.s.a., który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Ponieważ w niniejszej sprawie strona nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, wezwano stronę do nadesłania wniosku na załączonych do wezwania urzędowych formularzach PPF. Wezwanie pomimo osobistego odbioru przez R. P. (potwierdzenie odbioru k. 24 akt sądowoadministracyjnych), pozostało bez reakcji strony. Z akt sprawy wynika, że strona w zakreślonym terminie nie wykonała wezwania do złożenia wniosku na formularzu.
Zgodnie zaś z treścią art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 257 w zw. z art. 252 § 2 i art. 260 p.p.s.a., orzekł o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.