Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2011 r., doręczonym na adres podany w skardze, sąd wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia – w terminie 7 dni – stwierdzonych braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia - poprzez:
- - podpisanie skargi w siedzibie sądu lub nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi;
- - określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego;
- - podanie wartości przedmiotu zaskarżenia;
- - złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z Krajowego Rejestru Sądowego).
Jak wynika ze zwrotnego odbioru w/w wezwania, zarządzenie to odebrał właściciel spółki i Prezes Zarządu – B. K. w dniu 27 lipca 2011 r.
Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.: - dalej u.p.s.a.), gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione w terminie do tego wyznaczonym, sąd odrzuca skargę.
Warunki formalne skargi do sądu administracyjnego ustawodawca zawarł w treści art. 46 u.p.s.a. (dotyczącego wymogów formalnych każdego pisma procesowego) oraz w art. 57 § 1 u.p.s.a. (odnoszącego się do dodatkowych wymogów pisma będącego skargą) i art. 215 § 1 u.p.s.a. (gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna) W przypadku skargi wnoszonej przez osobę prawną, dodatkowo znajduje zastosowanie art. 29 u.p.s.a., w myśl którego, przedstawiciel ustawowy lub organ osoby prawnej ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Odwołując się do orzecznictwa, w przypadku spółek prawa handlowego takim dokumentem jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II GSK 1407/10, LEX nr 707983).
W stanie faktycznym sprawy, złożona przez spółkę skarga nie spełniała niezbędnego wymogu pisma procesowego w postaci podpisu osób umocowanych do działania w imieniu spółki (art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 29 u.p.s.a.), a także ustawowych wymogów skargi w postaci – określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego (art. 57 § 1 pkt 3 u.p.s.a.), a nadto, podania wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 215 § 1 u.p.s.a).
Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia 12 lipca 2011 r., doręczonym skutecznie na adres spółki podany w skardze w dniu 27 lipca 2011 r., sąd wezwał – w trybie art. 49 § 1 u.p.s.a. - skarżącą spółkę do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia.
Zgodnie z pouczeniem, siedmiodniowy termin do sanowania braków formalnych skargi rozpoczął swój bieg w dniu 28 lipca 2011 r. i minął bezskutecznie w dniu 3 sierpnia 2011 r. (środa). Pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w/w braki skargi nie zostały bowiem uzupełnione.
Wskazana okoliczność obligowała sąd do odrzucenia skargi, w myśl powołanego na wstępie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 u.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.