Uzasadnienie
Skarżący, pismem z dnia 19 września 2012 r. wezwany został do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zostało doręczone osobiście skarżącemu 24 września 2012 r. Odpowiedzi na wezwanie udzielono pismem datowanym na 9 października 2012 r. Jednocześnie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wskazując, że jest osobą starszą i wszystkimi sprawami urzędowymi zajmuje się jego córka, która przez dłuższy czas przebywała poza miejscem zamieszkania skarżącego. W związku z tym nie miał możliwości udzielenia odpowiedzi na wezwanie w wyznaczonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Obowiązkiem wnioskodawcy jest złożenie przedmiotowego wniosku w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi, z jednoczesnym dokonaniem czynności, której nie dokonał w terminie oraz uprawdopodobnieniem okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.).
Odnosząc powyższe do wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, Sąd uznał, iż termin do jego wniesienia został zachowany, a czynność, to jest wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, dokonana. Wnioskodawca również uprawdopodobnił, że nie mógł samodzielnie nadać w wyznaczonym 7-dniowym terminie pisma stanowiącego odpowiedź na wezwanie z dnia 19 września 2012 r. Jak wskazał, jest osobą starszą, co również wynika z akt administracyjnych sprawy (ur. w 1937 r.). Wobec tego jest bardzo prawdopodobne, iż nie był w stanie udzielić odpowiedzi na wezwanie Sądu i samodzielnie zredagować w tym zakresie pisma procesowego. Konieczna była zatem w tym względzie pomoc córki, która przebywała w czasie, w którym termin upływał, poza miejscem zamieszkania skarżącego.
Wobec powyższego, zdaniem Sądu, uchybienie terminowi do uzupełnienia braków skargi nastąpiło bez winy skarżącego, co w rezultacie uzasadniało uwzględnienie przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.
W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji, na podstawie powołanego wyżej art. 86 § 1 p.p.s.a., a rezultacie skardze zostanie nadany dalszy bieg.