Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: zwanej dalej – P.p.s.a.) Sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
Charakter omyłki pisarskiej w znaczeniu tego przepisu należało przyjąć w odniesieniu do sposobu pisowni firmy strony skarżącej ("A", a nie, jak przyjęto w wyroku "A"), a ponadto, wskazanych w pkt. I wierszu drugim i trzecim sentencji wyroku - daty i numeru decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, które Sąd omyłkowo przepisał z decyzji organu podatkowego II instancji. Bezspornie, podane jako znaki identyfikujące decyzję organu podatkowego I instancji, tj. jej data ([...]r.) oraz numer ([...]), dotyczą bowiem decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W.OZ w W. (tj. organu podatkowego II instancji), a nie, jak błędnie podano w pkt. I wyroku, decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, bo ta, jak bezspornie wynika z akt sprawy, została wydana w dniu [...]r. i nadany jej został numer [...].
Sanując dostrzeżoną omyłkę, nie wychodząc przy tym poza ustawowe granice dopuszczalności rektyfikacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie dyspozycji art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.