Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] wydanym na podstawie art. 1 i art. 18 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (t. j. Dz. U. nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu stwierdziło, że odwołanie Pana R. M. od decyzji Wójta Gminy w T. z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia zaległości podatkowej w podatku od środków transportowych od samochodu ciężarowego marki Jelcz za II półrocze 2002 r. w wysokości 520,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 25,10 zł naliczonymi do dnia wydania decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że decyzja Wójta Gminy w T. doręczona została odwołującemu się podatnikowi w dniu 20 grudnia 2002 r. za zwrotnym potwierdzeniem jej odbioru. Zatem 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął w dniu 3 stycznia 2003 r. Tymczasem odwołanie podatnika datowane na 3 stycznia 2003 r. zostało nadane w placówce pocztowej (data stempla pocztowego) dopiero w dniu 6 stycznia 2003 r., a więc z przekroczeniem terminu wynikającego z art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej.
Wraz z odwołaniem nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Powyższe postanowienie R. M. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze skarżący nie formułuje żadnych zarzutów pod adresem zaskarżonego postanowienia, odnosi się - jak to się zdaje wynikać z treści pisma - do rozstrzygnięcia zawartego w decyzji organu I instancji, nie kwestionując faktu uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz nie złożenia wniosku o jego przywrócenie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 1 października 2004 r. skarżący cofnął skargę z uwagi na fakt, że Wójt Gminy umorzył podatek od środków transportu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do treści art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka też sytuacja zaistniała w niniejszym przypadku, a zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu jest właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy.
Stosownie do treści art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę i Sąd jest związany tym cofnięciem. W rozpatrywanej w prawie cofniecie skargi jest dopuszczalne, bowiem nie zachodzi żadna z okoliczności wskazanych w cyt. przepisie. Z tych względów na postawie art. 161 § 1 pkt Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało umorzyć postępowanie.