Uzasadnienie
Skarżąca A. M. Ł. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...]r. o [...], uchylającą w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...]r. o [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
Skarżąca w skardze z dnia [...]r. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i nakazanie Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. umorzenie postępowania w sprawie w oparciu o art. 233 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. z 2005r. dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.).
Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wraz z przytoczoną tam argumentacją.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia [...]r. o nr [...] umorzył postępowanie w sprawie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nie ujawnionych za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2000 r.
Organ uznał, na podstawie zebranego materiału dowodowego, iż wydatki poniesione przez skarżącą w roku 2000 znajdują pokrycie w przychodach uzyskanych w 2000 r. z gospodarstwa rolnego oraz w zgromadzonym na dzień [...]r. majątku z tytułu darowizn.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 § 2 ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwe interpretował i nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione.
Sąd umarza postępowanie, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie, których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Przykładowo postępowanie staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ podatkowy w trybie autokontroli (art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 -w skrócie upsa), jeśli skarżący skutecznie cofnie skargę lub też z innych przyczyn stanie się ono bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 1 i 3 upsa).
W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał, iż umorzenie postępowania w sprawie przez organ pierwszej instancji spowodowało bezprzedmiotowość postępowania toczącego się przed tutejszym Sądem.
Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się okoliczności uniemożliwiających uznanie dokonanych przez organ czynności za prawnie dopuszczalne.
Organ podatkowy wydając ponownie decyzję prawidłowo, bowiem uznał brak przesłanek do ustalenia podatku od przychodu, który nie został ujawniony. Rozstrzygnięcie w tym zakresie nie narusza, więc prawa materialnego ani procesowego.
Z powyższych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 upsa postępowanie w sprawie podlega umorzeniu.