Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] skarżący M. C. wystąpił o umorzenie zaległości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2003r. nawiązując do upomnienia Nr [...], które zostało skierowane do matki skarżącego M. C.. We wniosku zawarł informację, iż M. C. zmarła 15 stycznia 2002r.
Z poczynionych w sprawie ustaleń wynika, iż Burmistrz Miasta L. w dniu [...].wydał decyzję o Nr [...]skierowaną do M. C. ustalającą wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003r. w kwocie 143,70 zł. Decyzja ta została uchylona decyzją z dnia [...] nr [...]. Postępowanie spadkowe po zmarłej M. C. nie zostało zakończone. Nadal w księdze wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości zmarła figuruje jako właścicielka nieruchomości której dotyczy zobowiązanie podatkowe. Przy tak ustalonym stanie faktycznym organ I instancji w dniu[...] wydał postanowienie o nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia łącznego zobowiązania pieniężnego o jakim mowa we wniosku powołując się na art. 165a § 1 ordynacji podatkowej.Zdaniem organu wnioskodawca nie jest stroną postępowania o umorzenie zaległości podatkowej, a nadto wobec uchylenia decyzji wymiarowej nie istnieje zobowiązanie podatkowe mogące być przedmiotem wnioskowanego umorzenia.
Na powyższe postanowienie M. C. wniósł zażalenie, zarzucając iż zaskarżone postanowienie pozostaje w rażącej sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawnymi, nie podając jakie konkretnie przepisy naruszono.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Podniósł organ odwoławczy, iż z wnioskiem o umorzenie zaległości podatkowych na podstawie art. 67 § 1 ordynacji podatkowej może wystąpić podmiot obciążony skonkretyzowanym obowiązkiem podatkowym. Takiego przymiotu strona odwołująca się zdaniem organu odwoławczego nie posiada. Decyzja zaś z dnia [...] o nr [...] wydana w stosunku do zmarłej osoby (matki strony) stała się przedmiotem krytyki Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. w sprawie o sygn. [...] zakończonej postanowieniem z dnia [...] W pisemnych motywach rozstrzygnięcia w powyższej sprawie organ podkreślił że decyzja wydana w stosunku do nieżyjącej osoby, zapadła w rezultacie "nieistniejącego" postępowania podatkowego nie jest dla kogokolwiek wiążąca.
Skoro zatem na skarżącym nie ciążą żadne skonkretyzowane zobowiązania podatkowe to tym samym wniosek o ich umorzenie w oparciu o przesłanki z art. 67 § 1 ordynacji podatkowej zdaniem organu odwoławczego czyni go bezprzedmiotowym.
Na powyższe postanowienie strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.W skardze zarzuciła iż w sprawie doszło do naruszenia przepisów kodeksu karnego i kodeksu postępowania karnego nie precyzując bliżej jakie przepisy tych aktów prawnych naruszono.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza co następuje:
W myśl treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawowana przez Sądy administracyjne kontrola przeprowadzana jest pod względem zgodności zaskarżonych decyzji z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i tylko w sytuacji naruszenia tego prawa mającego lub mogącego mieć wpływ na wynik sprawy, zaskarżone decyzje podlegają uchyleniu (art. 145§ 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
Skarga nie jest uzasadniona.
Postępowanie podatkowe – w najszerszym ujęciu- ma na celu realizację wynikającego z obowiązku podatkowego zobowiązania podatkowego. Ustalenie roszczenia podatkowego może być dokonane w stosunku do podmiotów, które znajdują się w sytuacji określonej przez prawo podatkowe. Bezpośrednim celem postępowania podatkowego jest realizacja prawa materialnego.
Przedmiotowym wnioskiem skarżący wystąpił o umorzenie zaległości podatkowej w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2003r. Zgodnie z art. 67 § 1 ordynacji podatkowej (ustawa z dnia 29 sierpnia 1997r. Dz. U. Nr 137 poz. 926 z późn. zm.) postępowanie o umorzenie zaległości podatkowej wszczyna wniosek podatnika. Innymi słowy postępowanie o umorzenie zaległości może toczyć się wobec podmiotu na którym ciążą zaległości podatkowe.
W ramach postępowania wymiarowego wysokość podatku od nieruchomości ustalana jest w formie konstytutywnej decyzji podatkowej- art. 6 ust, 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9 poz. 31 ze zm.). Zobowiązanie podatkowe w tym wypadku powstaje w sposób opisany w art.21 § 2 pkt 2 ordynacji podatkowej. Poza sporem w sprawie jest iż w stosunku do skarżącego nie została wydana żadna decyzja nakładająca na niego obowiązek zapłaty podatku od przedmiotowej nieruchomości. Dodatkowo Sąd podkreśla, że decyzja z dnia [...]. Nr [...], której adresatką była matka skarżącego M. C. nigdy nie została wprowadzona do obrotu prawnego, a zatem nie wywołuje ona żadnych skutków prawnych.
Zatem na skarżącego jako hipotetycznego spadkobiercę nie przeszły zobowiązania podatkowe po zmarłej matce M. C. Przechodząc do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia zdaniem Sądu należy zatem uznać za prawidłowe wyrażone w nim stanowisko, iż skoro wobec skarżącego nie istnieją na dzień rozpatrzenia wniosku zaległości podatkowe o umorzenie których skarżący wnosił zasadnym była odmowa wszczęcia postępowania o ich umorzenie.
Mając powyższe na uwadze należało skargę jako bezzasadną oddalić zgodnie z art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia przepis art. 205 § 2 ustawy powołanej wyżej oraz § 2 pkt 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)