Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...], R. K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W motywach tego żądania skarżący wskazał, iż jego jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w kwocie 2.500 zł miesięcznie, a której 25 % objęte jest egzekucją. Dodatkowo skarżący podał, iż spłaca kredyt w kwocie 140.000 zł zaciągnięty na zakup [...], jednak z uwagi na brak możliwości terminowej spłaty posiada z tego tytułu znaczne zaległości. W okresie od 9 lipca 2007 r. do 7 sierpnia 2007 r. skarżący uiścił ze środków pochodzących z pożyczek zaciągniętych u członków rodziny, kwotę 39.900 zł tytułem spłaty kredytu, co pozwoliło mu na zawarcie ugody z bankiem i określenie nowych warunków regulowania zobowiązania.
Z oświadczeń złożonych przez skarżącego w toku postępowania sądowoadministracyjnego, wynika, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dorosłym synem i żoną, która uzyskuje emeryturę w kwocie 800 zł. Skarżący jest współwłaścicielem domu o powierzchni [...] m2, obciążonym hipoteką w wysokości 240.000 zł, nie posiada wartościowych ruchomości ani oszczędności.
W załączeniu do swych oświadczeń skarżący przedstawił zaświadczenie o zadłużeniu w A. Banku S.A. z dnia 31 lipca 2007 r. oraz porozumienie z dnia [...] z Zakładem Gazownictwa w W. dotyczące rozłożenia na raty zadłużenia w kwocie należności głównej 11.361,26 zł z tytułu opłat za gaz. Zgodnie z treścią zawartego porozumienia, w przypadku nieuregulowania w wyznaczonym terminie którejkolwiek z rat, skarżący zobowiązany będzie do natychmiastowej zapłaty całej kwoty zadłużenia z wszystkimi należnymi odsetkami ustawowymi za przekroczenie terminu płatności. Nadto skarżący przedstawił wezwanie do zapłaty na rzecz B. Banku w M. należności wynoszącej wraz z odsetkami 8.050,65 zł, a ustalonej dzień 29 sierpnia 2007 r. oraz wezwanie do zapłaty na rzecz Skarbu Państwa - Starosty K. - należności wynoszącej wraz z odsetkami 9.504,02 zł, a ustalonej na dzień 29 sierpnia 2007 r.
Organ administracyjny w złożonej odpowiedzi na skargę nie odniósł się do zawartego w treści skargi wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: u.p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na zasadzie odstępstwa, nadając jednocześnie skardze charakter względnej suspensywności, kolejne paragrafy powołanego artykułu przewidują możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, formułując przesłanki stosowania tej instytucji. Przepis art. 61 § 2 u.p.p.s.a. kierowany jest do organów, zaś podstawę prawną wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez sąd administracyjny stanowi art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na uwadze należy mieć okoliczność, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Z tych też przyczyn, to na skarżącym, składającym wniosek o zastosowanie tej instytucji, spoczywa ciężar co najmniej uprawdopodobnienia, iż wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, ziści niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie Sąd dostrzegł przesłanki określone w treści powołanego przepisu art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Skarżący wniosek swój uzasadnił wskazując na trudną sytuacje materialną. Z okoliczności podanych przez skarżącego wynika, iż pomimo uzyskiwania stałego dochodu obciąża go znaczna ilość zaległych zobowiązań, w tym realizowanych według postanowień ugody, zawartej z zastrzeżeniem, iż w przypadku nieuregulowania w wyznaczonym terminie którejkolwiek z rat, skarżący zobowiązany będzie do natychmiastowej zapłaty całej kwoty zadłużenia z wszystkimi należnymi odsetkami ustawowymi za przekroczenie terminu płatności. Wysokość dochodu skarżącego i przedstawiona przez niego jego sytuacja majątkowa wskazują, iż skarżący nie posiada wolnych środków, z których mógłby zobowiązania te uiścić. Dotyczy to również dochodzenia zobowiązań, objętych przedmiotem niniejszej skargi. Zasady doświadczenia życiowego nakazują przyjąć z kolei, że taka sytuacja mogłaby doprowadzić do podjęcia przez wierzycieli czynności, wyrządzających skarżącemu znaczną szkodę, a ewentualna egzekucja z jedynego majątku skarżącego - nieruchomości - doprowadzić do skutków nieodwracalnych.
I choć zobowiązania pieniężne z natury rzeczy mają charakter odwracalny, to teza ta jest aktualna jedynie w przypadku, gdy świadczenie to miałoby zostać spełnione przez osobę dysponującą środkami pieniężnymi. W niniejszym przypadku z sytuacją taką nie mamy do czynienia, a w świetle okoliczności sprawy prowadzenie egzekucji skierowanej do jedynego majątku skarżącego rodzi wysokie prawdopodobieństwo spowodowania takiej zmiany rzeczywistości, że powrót do stanu poprzedniego wymagałby znacznego nakładu środków bądź byłby niemożliwy. Taki z kolei wniosek uzasadnia przesłankę wysokiego prawdopodobieństwa wyrządzenia zarówno znacznej szkody, jak też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - jako uzasadniony - podlegał uwzględnieniu.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 u.p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.