Uzasadnienie
Skarżący w treści skargi wniósł o zwolnienie od opłat sądowych. Postanowieniem z dnia 26 lutego 2019 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy przez Sąd. W związku z tym skarżący, za pośrednictwem pełnomocnika procesowego, został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Przesyłka z wezwaniem została doręczona na adres pełnomocnika w dniu 25 czerwca 2019 r.
Pismem z dnia 28 czerwca 2019 r. skarżący złożył wniosek o odroczenie terminu płatności przedmiotowego wpisu do 1 września 2019 r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis od skargi nie został uiszczony w kasie ani na rachunek Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy procesowej, skarga, skarga kasacyjna, zażalenia oraz skarga o wznowienie postępowania, od których, pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od wniesionej skargi w wyznaczonym terminie 7 dni, liczonym od dnia doręczenia zarządzenia o wezwaniu do jego uiszczenia lub od dnia, w którym stało się ono skuteczne. Ostatnim dniem powyższego terminu był 2 lipca 2019 r. (wtorek).
Odnosząc się do wniosku o odroczenie terminu do dokonania przedmiotowej opłaty wyjaśnienia wymaga, iż termin do dokonania opłat sądowych jest terminem ustawowym, wynoszącym 7 dni i w przeciwieństwie do tzw. terminów sądowych, nie podlega przedłużeniu. Jedyną formą jego "przedłużenia" jest instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności, przewidziana w art. 86 i n. p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, w oparciu o przedstawione okoliczności oraz przytoczoną wyżej regulację, skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.