Uzasadnienie
Skarżąca Spółka, po wyroku oddalającym jej skargę, wniosła o zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienia adwokata uzasadniając, że Sąd zwolnił ją już od kosztów sądowych w sprawach o sygn. I SA/Wr 1225-1227/09 oraz I SA/Wr 1449-1451/09. Wskazała, że od daty wydania postanowień w tym przedmiocie jej sytuacja nie uległa poprawie, co dokumentują załączone do wniosku deklaracje VAT-7 za okres pierwszego półrocza 2010 r. Od czasu przyznania prawa pomocy Spółka nie nabyła nieruchomości ani żadnego majątku trwałego, czy nietrwałego. W związku z tym nie dysponuje środkami na zatrudnienie profesjonalnego pełnomocnika. Dalej Spółka podała, że w wyniku sporu z organami podatkowymi jej działalność została sparaliżowana, w związku z czym nie ma obrotów i dochodów.
Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że kapitał zakładowy Spółki wynosi 250.000 zł, według bilansu na ostatni rok wnioskująca nie posiadała jakichkolwiek środków trwałych i poniosła stratę 14.094,24 zł. Dysponuje jednym rachunkiem bankowym, na którym stan konta na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku był ujemny (74,69 zł).
Do wniosku załączone zostały deklaracje VAT-7 za poszczególne miesiące od stycznia do czerwca 2010 r. oraz zeznanie podatkowe za 2009 r. Z dokumentów tych wynika, że Spółka nie dokonywała żadnych transakcji opodatkowanych w pierwszym półroczu 2010 r., natomiast w 2009 r. uzyskała przychód w wysokości 98.640 zł i poniosła stratę we wskazanej wyżej kwocie.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 i art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, czyli w zakresie całkowitym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Powyższe wnioskująca Spółka wykazała. Zauważyć należy, że poprzednim roku podatkowym uzyskała niski przychód. Wykazała też, że nie prowadzi działalności gospodarczej, z której mogłaby uzyskać obroty, co wynika wyraźnie z przedłożonych deklaracji VAT-7. Oprócz tego nie dysponuje jakimikolwiek środkami trwałymi, które choc w części mogłaby spieniężyć na pozyskanie środków celem opłacenia kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie.
Przede wszystkim należy mieć jednak na uwadze, że postanowieniem z dnia 22 lutego 2010 r. Sąd zwolnił skarżącą z ponoszenia kosztów sądowych, opierając to rozstrzygnięcie właściwie na okolicznościach faktycznych wykazujących nawet lepszą sytuację finansową niż przedstawiona we wniosku obecnie rozpoznawanym.
Mając zatem na uwadze powyższe, uznać należy, że skarżąca wykazała, iż nie ma możliwości pozyskania środków na opłacenie kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, o które wnosi.
Niemniej wskazania wymaga, że przywołanym wyżej postanowieniem z dnia 22 lutego 2010 r. skarżąca została już zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Co za tym idzie, nie jest możliwe przyznanie prawa pomocy w zakresie, z którego już korzysta.
Mając wobec tego na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 2 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.