Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta gminy K. nr [...] z dnia [...] w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w łącznym zobowiązaniu pieniężnym.
Decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] wraz z pouczeniem, że służy na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w terminie trzydziestu dni od doręczenia rozstrzygnięcia skarżącej.
Skarżąca w dniu [...] (data stempla pocztowego) nadała skargę w urzędzie pocztowym, adresując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Skarga wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu [...]. Tego samego dnia została przesłana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niezachowanie przez skarżącą trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nazywanej dalej p.p.s.a., skargę na decyzję administracyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od jej doręczenia skarżącemu. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem tej skargi.
Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 ust 1 p.p.s.a.
Przepisy p.p.s.a. ustanawiają model pośredniego wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że skuteczne wniesienie skargi następuje tylko poprzez jej doręczenie w terminie odpowiedniemu organowi administracji. Z uwagi na kategoryczne brzmienie art. 54 § 1 p.p.s.a., brak jest podstaw do przyjęcia, że doręczenie skargi w terminie bezpośrednio do sądu administracyjnego wywołuje jakiekolwiek skutki prawne. Zwłaszcza, że w przepisach p.p.s.a. nie ma odpowiednika przepisów art. 170 § 2 Ordynacji podatkowej i art. 64 § 2 k.p.a., zgodnie z którymi, omyłkowe wniesienie w terminie pisma do niewłaściwego organu, nie powodowało utraty tego terminu.
Z uwagi na powyższe, skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, może być skuteczna tylko wtedy, gdy sąd prześle ją do odpowiedniego organu administracji przed upływem terminu do jej wniesienia, właściwego dla strony.
W myśl art. 82 § 1 w zw. z art. 81 p.p.s.a. terminy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oblicza się według zasad określonych przepisami prawa cywilnego, przy czym za początek terminu przyjmuje się dzień doręczenia stronie postanowienia lub zarządzenia. Z kolei zgodnie z art. 111 § 1 k.c. "termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia", przy czym w myśl § 2 tego przepisu, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło zdarzenie rozpoczynające jego bieg.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca nadała skargę w urzędzie pocztowym w ostatnim dniu terminu przewidzianego na jej wniesienie, to jest [...] (poniedziałek), błędnie adresując ją do tut. Sądu, w miejsce Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., pomimo doręczenia jej wraz z zaskarżoną decyzją prawidłowego pouczenia o trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny otrzymał skargę w dniu [...]., a więc po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi. Tym samym jej przekazanie z zachowaniem terminu nie było możliwe.
Ze wskazanych wyżej powodów, w oparciu o art. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.