Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Wałbrzycha z dnia 14 lipca 2023 r. nr BWP.3120.3590.2020.ES, którą ustalono skarżącemu wysokość podatku od nieruchomości za 2020 r. za określone w decyzji nieruchomości.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący zakwestionował prawidłowość ww. decyzji oraz wniósł m.in. o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie go z ponoszenia kosztów postępowania.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 11 marca 2024 r. (dowód doręczenia: k. 48 akt). Na wezwanie nie udzielono odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie do art. 216 p.p.s.a., jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Z art. 231 p.p.s.a. wynika, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (w innych sprawach pobiera się wpis stały).
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu podatkowego ustalająca wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości. Niewątpliwie zatem wniesiona do Sądu skarga dotyczy sprawy, w której przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W konsekwencji to na stronie skarżącej ciążył obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, ponieważ to strona skarżąca określa granice swego sporu z organem podatkowym. Sąd przyjął przy tym, że niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi zastosowanie ma rygor z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie strony skarżącej do uzupełnienia wyżej wskazanego braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 11 marca 2024 r., co oznacza, że 7-dniowy termin ustawowy do uzupełnienia ww. braku upływał z dniem 18 marca 2024 r. (poniedziałek). Brak formalny skargi nie został uzupełniony, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a co za tym idzie skarga podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Odnośnie do zawartego w skardze wniosku o przyznanie prawa pomocy wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.