Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2017 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (w kwocie 1.500 zł), w terminie siedmiu dni licząc od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, odpis tego zarządzenia doręczono stronie w dniu 27 grudnia 2017 r.
Jednocześnie, Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa (lub jego uwierzytelnionego odpisu) do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis KRS), w terminie 7 dni licząc od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia niniejszych braków zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 grudnia 2017 r.
W dniu 3 stycznia 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej nadesłał – dokument pełnomocnictwa (wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej), informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców, a także, pismo procesowe zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi w sprawie.
Jak wynika z treści tego pisma, w związku z decyzją o cofnięciu skargi w sprawie, strona nie wykonała wezwania Sądu do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić albowiem nie została ona opłacona.
Podstawę tego rozstrzygnięcia stanowi art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: ppsa), w myśl którego, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W stanie faktycznym sprawy, wezwanie do opłacenia skargi pełnomocnik strony skarżącej otrzymał w dniu 27 grudnia 2017 r. Siedmiodniowy termin na uiszczenie wymaganego wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 3 stycznia 2018 r. (środa).
W nawiązaniu do zawartego w treści pisma z dnia 3 stycznia 2018 r. oświadczenia o cofnięciu skargi to należy wyjaśnić, że w sprawie nie mógł znaleźć zastosowania przepis art. 161 § 1 pkt 1) ppsa, który z cofnięciem skargi wiąże skutek w postaci umorzenia postępowania. Należy zwrócić uwagę, że "umorzyć" można jedynie postępowanie, które zostało skutecznie wszczęte. Taki stan rzeczy wymaga m.in. stwierdzenia, że skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, w tym, braków fiskalnych.
Z uwagi na powyższe, Sąd nie badał również dopuszczalności złożonego w sprawie oświadczenia o cofnięciu skargi, czego wymaga przepis art. 60 ppsa, koncentrując się jedynie na skutkach procesowych związanych z nieopłaceniem skargi.
Kierując się przedstawioną argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 220 § 3 ppsa.