Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 października 2008 r. skarżący A. i Z. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 rok.
Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2008 r. wezwano skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł (wezwanie ponowne z uwagi na uprawomocnienie się postanowienia odmawiającego przyznania Z. W. prawa pomocy) w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to zostało doręczone stronie skarżącej ze skutkiem na dzień 21 kwietnia 2009 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 28 kwietnia 2009 r. Z akt sprawy wynika, że wpis nie został uiszczony w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej upsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z brzmieniem art. 220 § 1 upsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem art. 220 § 2 i 3 upsa, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jednakże w odniesieniu do skargi, stosownie do art. 220 § 3 upsa, w przypadku nieuiszczenia opłaty we wskazanym terminie, zastrzeżony został szczególny rygor, tj. odrzucenie skargi przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie, z uwagi na uprawomocnienie się postanowienia odmawiającego Z. W. przyznania prawa pomocy, do skarżących ponownie skierowano wezwanie do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego. W dniu 6 kwietnia 2009 r., pod adresem wskazanym przez skarżących, pozostawiono zawiadomienie o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej. W dniu 14 kwietnia 2009 r. dokonano powtórnego zawiadomienia, jednakże przesyłka nie została podjęta w terminie.
Zgodnie z brzmieniem art. 73 upsa w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dniu w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Mając na uwadze wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05, uznający powołany artykuł za niezgodny z art. 2 i art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, zawiadomienie to należy powtórzyć a skutek doręczenia zachodzi z upływem siedmiodniowego terminu liczonego po dokonaniu drugiego zawiadomienia.
Wobec powyższych uwag w niniejszej sprawie skutek doręczenia wystąpił z dniem 21 kwietnia 2009r. Od tej też daty należało liczyć siedmiodniowy termin na wykonanie kierowanego do strony skarżącej wezwania, zatem upłynął on w dniu 28 kwietnia 2009 r. Z akt sprawy wynika, iż skarżący nie uiścili wpisu w terminie.
Z tych względów i na podstawie art. 220 § 3 upsa Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.