Uzasadnienie
E. M. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 grudnia 2018 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisane skargi w sekretariacie Wydziału Informacji Sądowej tut. Sądu lub nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z kolei zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2019 r. Przewodniczący Wydziału, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wpis ten został uiszczony w dniu 5 kwietnia 2019 r. (k. 23 akt sądowych) wraz z oświadczeniem skarżącej o rezygnacji z ubiegania się o przyznanie jej prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Jednym z wymogów formalnych pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie budzi wątpliwości, że podpis pod pismem potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby, która je podpisała i sankcjonuje wolę dokonania czynności w postępowaniu. Podpis wnoszącego pismo musi być własnoręczny, tj. stanowić znak ręczny określonej osoby pozwalający na jej identyfikację. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Brak podpisu jest wadą formalną skargi w rozumieniu art. 57 § 1 in initio w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i uzasadnia wezwanie do jego usunięcia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu strony następuje dopiero wówczas, gdy nie uzupełniono w terminie tego braku, pomimo prawidłowego wezwania do jego usunięcia.
W niniejszej sprawie, na wniesionej skardze widniała jedynie fotokopia podpisu strony skarżącej, które to mechaniczne odbicie podpisu nie może zostać uznane za podpis, chociażby stanowiło dokładne jego odtworzenie. Tym samym fotokopia podpisu strony nie stanowi spełnienia wymogu podpisania pisma. Z tych też względów skarżąca wezwana została do uzupełnienia wskazanego braku skargi, jednak ani w terminie zakreślonym w zarządzeniu z dnia 31 grudnia 2018 r. ani też później strona nie podpisała skargi. Termin do podpisania skargi – z uwagi na doręczenie wezwania w dniu 18 stycznia 2019 r. – rozpoczął swój bieg w dniu 19 stycznia 2019 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 25 stycznia 2019 r. (piątek).
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w punkcie I odrzucił skargę.
Zawarte w pkt II postanowienia orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi wynika z treści art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a. zgodnie z którym, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.