Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wyżej oznaczoną decyzję F. K. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania skarżąca wskazała, że z uwagi na jej sytuację finansową nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych bez zagrożenia dla swojego "funkcjonowania".
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podała skarżąca, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z synem i córka, jest właścicielką budynku mieszkalnego z oborą i stodołą oraz gruntu rolnego o powierzchni 0,97 ha fizycznych i uzyskuje rentę w kwocie 1.477,07 zł (brutto). Podała, że jej córka jest osobą bezrobotną, poszukującą pracy, natomiast jej syn z tytułu dorywczej pracy uzyskuje dochody, które nie wystarczają na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych.
W treści akt sprawy potwierdzenie znajdują fakty wskazane we wniosku.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 ustawy procesowej). Częściowe zwolnienie z opłat lub wydatków może z kolei polegać - zgodnie z przepisem art. 245 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, iż są one zasadą, natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem (przykładowo do takich osób zaliczyć można osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione zostały całkowicie środków do życia). Ubiegający się o taką pomoc powinni poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy jak i stan faktyczny sprawy, referendarz sądowy ocenił, że w przypadku wnioskodawcy zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, określona w art. 246 § 1 pkt 2) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Świadczą o tym wysokość dochodu trzyosobowego gospodarstwa domowego skarżącej i brak majątku podlegającego spieniężeniu. Nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostają ustalenia organów podatkowych poczynione w sprawie w zakresie sytuacji materialnej i życiowej wnioskodawcy i jej ocena dokonana w kwestionowanych przez stronę decyzjach.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.