Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 czerwca 2009 r. pełnomocnik A Sp. z o.o. z/s w W. wniósł skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L., którą utrzymana została w mocy decyzja organu I instancji określająca zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych w wysokości [...]zł. W treści skargi wniesiono o wstrzymanie wykonania decyzji poprzez nakazanie niepodejmowania czynności egzekucyjnych przez organ podatkowy do czasu wydania prawomocnego rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przytoczona regulacja przewiduje odstępstwo od zasady, zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, o czym stanowi art. 61 § 1 p.p.s.a. Wynika też z niej, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania, wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać na konkretne i zindywidualizowane okoliczności uzasadniające jego żądanie.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, zauważyć należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawarty w treści skargi, nie spełnia wskazanych wyżej wymogów. Strona skarżąca bowiem nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów, które wskazywałyby, że jej wykonanie może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodować trudne do odwrócenia skutki. W rezultacie Sąd nie ma możliwości odniesienia się do wniosku i zbadania istnienia przesłanek uzasadniających uwzględnienie żądania wniosku.
Wobec powyższego, na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.