Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. (dalej: organ odwoławczy, organ drugiej instancji), po rozpatrzeniu odwołania skarżącej spółki utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] 2017 r. (Nr [...]) w sprawie odmowy zarejestrowania spółki jako podatnika czynnego oraz podatnika VAT-UE.
Powyżej opisana decyzja została wysłana stronie skarżącej w dniu 30 października 2017 r. za pomocą środków komunikacji elektronicznej (platformy internetowej ePUAP), na wskazany przez spółkę adres skrzynki elektronicznej i odebrana w tym samym dniu co wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (karta 70 akt administracyjnych).
Strona skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Podpis pod skargą złożony został w dniu 13 grudnia 2017 r., wpływ zaś do organu odwoławczego odnotowano na dzień 14 grudnia 2017 r. (karta 2 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, podnosząc że skarga została wniesiona po terminie. Jednocześnie organ wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 30 października 2017 r. za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej ePUAP, zaś skarga na przedmiotowy akt wniesiona została w dniu 14 grudnia 2017 r., tj. w dniu wpływu skargi do organu drugiej instancji. Z tych też względów – zdaniem organu drugiej instancji – nie został dochowany termin wskazany w treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej - p.p.s.a.).
Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 stycznia 2018 r., wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie lub nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (odpis z KRS). Wezwanie, które doręczono stronie skarżącej w dniu 24 stycznia 2018 r., pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi po terminie, stosownie do brzmienia art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca postanowieniem skargę, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Powyższa konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy strona skarżąca nie skorzysta z przysługującej jej instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić.
Strona skarżąca, wnosząc skargę, może dokonać tego osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty, czy też urzędu konsularnego. W przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem poczty elektronicznej, o dacie wniesienia pisma zasadniczo przesądza chwila wpływu danych do systemu teleinformatycznego adresata (por. postanowienie Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2017 r., sygn. akt II OZ 143/17, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), natomiast w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem placówki pocztowej - data widoczna na pieczęci nadawczego urzędu pocztowego.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że zaskarżona w sprawie decyzja organu odwoławczego została doręczona stronie skarżącej w dniu 30 października 2017 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem z końcem dnia 29 listopada 2017 r. (środa). Tymczasem skarga została przez skarżącą spółkę nadana za pośrednictwem poczty elektronicznej najwcześniej w dniu 13 grudnia 2017 r., tj. w dniu podpisania skargi podpisem elektronicznym. Wniesienie skargi w niniejszej sprawie nastąpiło zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Ponadto, w myśl art. 46 § 1 p.p.s.a. skarga powinna spełniać wymogi pisma procesowego. Przepis ten stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Nadto, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu – art. 28 § 1 p.p.s.a.. Przy czym, zgodnie z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nieusunięcie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, skutkuje natomiast koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 24 stycznia 2018 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi upłynął bezskutecznie w dniu 31 stycznia 2018 r. (środa).
W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a.