Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 14 października 2016 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 25 października 2016 r.
Pismem z dnia 31 października 2016 r. (data nadania: 9 listopada 2016 r.) pełnomocnik skarżącego przedstawił dowód wezwania organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa, tj. kopię wezwania, kopię potwierdzenia nadania, kopię odpowiedzi na wezwanie, kopię odpowiedzi na skargę. Pełnomocnik potwierdził, że okoliczność wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest bezsporna między stronami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl art. 52 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. sąd administracyjne rozpoznają sprawy ze skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia strona uczyniła interpretację indywidualną wydaną na jej wniosek. W treści skargi strona wskazała, że dokonała wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Nie załączyła jednak do skargi dowodu tegoż wezwania, który niewątpliwie stanowi jeden z wymogów formalnych skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego;
- 4) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W opinii Sądu, niezawarcie w skardze któregoś z elementów wymienionych w art. 57 § 1 p.p.s.a. obliguje Sąd do zastosowania w sprawie art. 49 p.p.s.a. W myśl tego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W sprawie strona została skutecznie wezwana – za pośrednictwem swojego pełnomocnika procesowego – do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie dowodu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłka listowa, zawierająca to wezwanie, została skutecznie doręczona pełnomocnikowi w dniu 25 października 2016 r. Strona przedstawiła dowody na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przy piśmie z dnia 31 października 2016 r. Jak wynika z koperty, pismo to zostało nadane w placówce operatora wyznaczonego w dniu 9 listopada 2016 r. (data stempla pocztowego). Oznacza to, że braki formalne skargi zostały usunięte po wyznaczonym terminie. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bowiem 2 listopada 2016 r. (środa).
Na marginesie Sąd pragnie dodać, że to obowiązkiem skarżącego jest przedłożenie przy każdej skardze dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Sąd nie jest przy tym uprawniony do zastępowania strony w tym zakresie, zwłaszcza do sięgania do aktach administracyjnych sprawy. Trzeba bowiem zaznaczyć, że akta administracyjne nie stanowią przedłużenia akt sądowych. Jest to jedynie materiał, który podlega kontroli wraz z zaskarżonym aktem lub czynnością.
W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że skarga podlegała odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.