Uzasadnienie
J. K. pismem z dnia [...] wystąpił do Przewodniczącego Zarządu Miasta w K. z żądaniem stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłaty targowej za lata 1996, 1997 i I kwartał 1998 r. W uzasadnieniu wskazywał, iż wybudował kiosk handlowy na dwóch miejscach targowych i z tego tytułu został obciążony opłatą w podwójnej wysokości, zgodnie bowiem z obowiązującymi przepisami opłata obciąża osobę fizyczną dokonującą sprzedaży na targowisku, a zatem organ bezprawnie pobierał opłatę w podwójnej wysokości.
Decyzją z dnia [...] Przewodniczący Zarządu Miasta K. odmówił stwierdzenia nadpłaty we wnioskowanym zakresie powołując się na bezpodstawność żądania, bowiem opłata za ww. okres w kwocie uiszczonej przez Skarżącego była należna. Ponadto zgodnie z art. 80 § 1 ust. 3 ordynacji podatkowej, w ocenie organu, wygasło już prawo do domagania się opłaty targowej uiszczonej przed dniem 10.12.1996 r. W odwołaniu od ww. decyzji Skarżący domagał się jej uchylenia. W uzasadnieniu wskazywała Strona, iż pobierana opłata miała charakter ryczałtowy, a nie stawki dziennej, co jest niedopuszczalne, wskazywał ponadto na powołaną już wcześniej we wniosku bezprawność pobierania opłaty w podwójnej wysokości.
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie w sprawie stwierdzając, iż w nadpłata jest kwotą nienależnie uiszczonego lub nadpłaconego podatku. Cechy takiej nie posiada należność uiszczona na mocy ostatecznej decyzji określającej zaległość podatkową. Dopiero uchylenie takiej decyzji i wydanie nowego rozstrzygnięcia (o ile będą ku temu podstawy) spowoduje, iż powstanie nadpłata jako różnica pomiędzy podatkiem wpłaconym, a kwotą wynikającą z nowej decyzji. W niniejszej sprawie Strona nie twierdzi, iż zapłaciła więcej niż wynika z decyzji ale kwestionuje zasadność decyzji. Stąd należy przyjąć, iż wniosek dotyczy określenia wysokości zaległości w opłacie targowej, a więc sprawy rozstrzygniętej już decyzją ostateczną.
W złożonej skardze Strona domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Przewodniczącego Zarządu Miasta K. powołując się na argumentację przedstawianą w poprzednich pismach. Dodatkowo Skarżący wskazywał, iż ostateczna decyzja w sprawie określenia zaległości, na którą wskazywał organ dotyczy II półrocza 1998 r., zaś Skarżący domaga się nadpłaty za 1996, 1997, i I półrocze 1998 r. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie wskazując, iż Skarżący nie zaprzeczał, iż w istocie w ww. okresie dokonywał sprzedaży w Hali Targowej A, co łączy się z obowiązkiem uiszczania opłaty targowej. Pracownicy Hali szczegółowo ewidencjonowali dni pracy na poszczególnych stanowiskach sprzedaży. Ponadto wprowadzono zmiany do umów dzierżawy obniżając zarówno czynsz jak i zryczałtowaną opłatę w związku z czym "skarżący nie doznał uszczuplenia materialnego wskutek pobierania opłaty".
W dniu [...] do Sądu wpłynęła decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stwierdzająca nieważność zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż w decyzji z dnia [...] błędne przyjęto, iż odwołanie Podatnika dotyczy określenia wysokości zaległości podatkowej, a nie odmowy stwierdzenia nadpłaty. W piśmie z dnia 5.05.2003 r. Skarżący podtrzymał Skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".
Powyższy zapis uzasadnia kognicję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do rozpoznania sprawy wniesionej wszak do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazując jednocześnie na właściwość przepisów postępowania w oparciu o które należy rozpoznawać skargi w okresie przejściowym.
Zapis art. 161 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.):
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargą;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ścisłe związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
3)gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. "
O bezprzedmiotowości można mówić wówczas gdy prowadzenie postępowania stało się zbędne - gdy nie istnieją elementy stosunku prawnego, który ma być przedmiotem oceny Sądu. Przyczyny bezprzedmiotowości postępowania mogą dotyczyć jego podmiotu - strony postępowania lub też przedmiotu - decyzji, postanowienia aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, które mają być ocenione przez Sąd. W przypadku braku możliwości ustalenia któregokolwiek z ww. wskazanych elementów postępowanie przed sądem winno zostać umorzone.
W rozpatrywanej sprawie Skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu domagając się oceny jej legalności, jednakże w dacie rozpoznawania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przedmiot zaskarżenia już nie istniał, bowiem zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ, który ją wydał. Utracony został tym samym przedmiot postępowania, który miał być oceniony przez Sąd. W związku z powyższym prowadzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe i zgodnie z powołanym powyżej zapisem należało je umorzyć.