Uzasadnienie
Do skargi wniesionej na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. strona skarżąca dołączyła dowód uiszczenia, tytułem wpisu od skargi, kwoty 1.500 zł.
W piśmie procesowym z dnia 5 kwietnia 2017 r., złożonym na wezwanie Sądu do wyjaśnienia rozbieżności w wartości przedmiotu zaskarżenia, pełnomocnik strony skarżącej wartość przedmiotu zaskarżenia określił na kwotę 291.773,00 zł.
Na mocy zarządzenia z dnia 12 kwietnia 2017 r., wydanego na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), Przewodniczący Wydziału I ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 332.325,17 zł i wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 1.824,00 zł.
Wysokość całego wpisu od skargi została ustalona przez Przewodniczącego Wydziału I na kwotę 3.324,00 zł, a skierowane do pełnomocnika wezwanie o uzupełnienie brakującego wpisu o kwotę 1.824,00 zł uwzględniało uiszczoną przez stronę skarżącą w dniu 13 stycznia 2017 r. kwotę 1.500,00 zł, o czym pełnomocnik strony skarżącej został poinformowany w piśmie wyjaśniającym z dnia 12 kwietnia 2017 r.
Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia z dnia 12 kwietnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 24 kwietnia 2017 r.
Jak wynika z akt sprawy, że w zakreślonym terminie strona skarżąca nie uiściła uzupełniającego wpisu od skargi w wymaganej kwocie 1.824,00 zł (informacja z Wydziału Finansowo-Księgowego Sądu).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.).
Jak stanowi powołany przepis, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu.
W orzecznictwie powszechnie aprobowane jest stanowisko, że przez opłatę należną w rozumieniu ww. przepisu należy rozumieć pełną opłatę, tj. wyznaczoną w wezwaniu do jej uiszczenia i obliczoną na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Na tej podstawie przyjmuje się, że wpis nieopłacony w pełnej wysokości powinien być traktowany tak samo, jak wpis w ogóle nieuiszczony (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 grudnia 2007 r. sygn. akt I FSK 819/07; z dnia 22 września 2011 r. sygn. akt II OZ 816/11; z dnia 3 lipca 2008 r. sygn. akt II GSK 220/08, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podzielając to stanowisko, Sąd stwierdził, że uiszczona przez stronę skarżącą w sprawie w dniu 13 stycznia 2017 r. kwota 1.500 zł nie stanowi "należnej opłaty" w rozumieniu art. 220 § 3 p.p.s.a., skoro wymagany wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 3.324,00 zł, a strona skarżąca pomimo doręczenia jej pełnomocnikowi w dniu 24 kwietnia 2017 r. wezwania do uzupełnienia wymaganego wpisu od skargi o kwotę 1.824,00 zł, do dnia 2 maja 2017 r. (wtorek) nie uzupełniła brakującej kwoty wpisu sądowego od skargi. Okoliczność ta skutkowała uznaniem, że złożona w sprawie skarga nie została w istocie opłacona, a w konsekwencji, okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Zawarte w pkt II postanowienia orzeczenie o zwrocie kwoty 1.500 zł znajduje swoje umocowanie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.