Uzasadnienie
Skarżąca Spółka wniosła o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z zakresu podatku od towarów i usług – to jest art. 41 ust. 12-12c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. – dalej: ustawy o VAT) oraz § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 179 – dalej: rozporządzenia) – wskazując w stanie faktycznym wniosku, że w 2009 r. zrealizowała roboty budowlane, których przedmiotem była budowa budynków mieszkalnych wielorodzinnych, z niewielką ilością usług wraz z budową niezbędnej infrastruktury (przyłączy do sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, deszczowej). Przedmiot robót budowlanych mieścił się w klasyfikacji PKOB w dziale 11. W związku z tym zadała pytanie, czy należało zastosować jednolitą, obniżoną, 7-procenotwą, stawkę podatku od towarów i usług na roboty budowlano-montażowe, polegające na kompleksowej budowie całych budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z przyłączami do sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, deszczowej do tych budynków.
Przedstawiając własne stanowisko, Spółka uznała, że nie ma podstaw, by dzielić wykonywane roboty budowlano-montażowe na części i stosować do każdej z nich różne stawki VAT. Przyłącze jest bowiem integralną częścią budynku mieszkalnego, pomimo że znajduje się poza bryłą budynku. Jest ono niezbędne do użytkowania obiektu mieszkalnego. Nie należało zatem do budowy tego urządzenia stosować innej stawki VAT niż do budowy samego budynku. Powołała się przy tym na wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 365/11.
Zaskarżoną interpretacją indywidualną Dyrektor Izby Skarbowej uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Porównując brzmienie przepisów ustawy o VAT obowiązujących do 31 grudnia 2007 r. i po tej dacie, zwrócił uwagę, iż możliwość stosowania obniżonej stawki VAT, to jest 7%, do robót związanych z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu ustała z dniem 31 grudnia 2007 r. Od 1 stycznia 2008 r. przepisy takiego uprawnienia nie przewidują. Stwierdził, że zgodnie z art. 41 ust. 12 w związku z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT oraz § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. (obowiązującego do 31 grudnia 2009 r.), 7-procentowa stawka podatku od towarów i usług, znajduje zastosowanie w odniesieniu do budowy, a także robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych w obiektach budownictwa mieszkaniowego lub ich części. Nie ma zatem zastosowania do robót wykonywanych poza budynkiem, dotyczących infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu – przyłączy do sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, deszczowej, które objęte są podstawową, 22-procentową, stawką VAT.
Po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarzucając powyższej interpretacji naruszenie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT w związku z § 37 rozporządzenia, przez ich błędną wykładnię, przyjmującą, że roboty budowlano-montażowe, do których stosowana jest stawka 7%, obejmują tylko te, które są wykonane w obrębie bryły budynku mieszkalnego. Podniosła też zarzut naruszenia art. 121 ustawy – Ordynacja podatkowa, wskazując, iż w tym samym stanie faktycznym NSA wydał powołany wyżej wyrok, prezentując odmienne stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu z urzędu.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, iż wnioskiem datowanym na 13 listopada 2012 r. (sygn. I FPS 7/12) Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł o podjęcie w składzie siedmiu sędziów NSA uchwały wyjaśniającej odnośnie pytania "Czy obniżona stawka podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) oraz w § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) i w § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799), może także znaleźć zastosowanie do robót dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, ale wykonywanych poza bryłą takich obiektów?".
W uzasadnieniu wniosku wskazał na rozbieżności w orzecznictwie co do stosowania przepisów o obniżonej stawce podatku od towarów i usług do szeroko pojmowanych robót dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, zarówno objętego społecznym programem mieszkaniowym, jak i tym programem nie objętym.
Mając na uwadze stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy, będący podstawą wydania zaskarżonej interpretacji, niewątpliwie odpowiedź udzielona na tak postawione pytanie będzie mieć znaczący wpływ na rozstrzygnięcie, które ma w sprawie zapaść.
Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.