Uzasadnienie
I. Z. (dalej: zobowiązana, skarżąca) w toku prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. postępowania egzekucyjnego, wszczętego na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Burmistrza K., wniosła zarzuty.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] wierzyciel - Burmistrz K., działając na podstawie art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.; dalej: u.p.e.a.) zajął stanowisko, że: zarzuty opierające sią na podstawie art. 33 u.p.e.a. są nieuzasadnione, natomiast zarzuty opierające się na podstawie art. 33 pkt 10 u.p.e.a. są uzasadnione
Na ww. postanowienie zobowiązana złożyła zażalenie, po rozpoznaniu którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. (dalej: Kolegium) postanowieniem z dnia [...] nr [...] uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i orzekło co do istoty sprawy.
Skarżąca, stosując się do pouczenia zawartego w ww. postanowieniu Kolegium, zaskarżyła je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
W odpowiedzi na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Na wstępie wyjaśnić należy, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r., art. 3 § 2 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowił, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej). Ustawa zmieniająca nadała temu przepisowi następujące brzmienie: "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu".
W konsekwencji, przepis art. 3 § 2 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r., wyklucza możliwość skarżenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego dwóch rodzajów postanowień wydanych w sprawie zgłoszonego zarzutu w prowadzonej egzekucji, mianowicie: gdy wierzyciel orzekł o niedopuszczalności zarzutu i gdy jego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, przedmiotem skargi wniesionej w dniu 18 grudnia 2015 r., jest orzeczenie Kolegium wydane na skutek rozpoznania sprawy z zażalenia skarżącej na postanowienie Burmistrza K. dotyczące jego stanowiska - jako wierzyciela - zajętego w trybie art. 34 § 1 u.p.e.a. w sprawie zgłoszonych przez skarżącą zarzutów na prowadzonej wobec niej postępowanie egzekucyjne. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest więc bez wątpienia stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w prowadzonej egzekucji. Ta zaś okoliczność faktyczna oznacza, że w świetle obowiązującego od 15 sierpnia 2015 r. przepisu art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.), sprawa ze skargi, której przedmiotem jest takiego rodzaju postanowienie, nie podlega kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego, a zatem, zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, nie może zostać skontrolowane przez tut. Sąd.
Jednocześnie zauważyć należy, że już w momencie wydania przez Kolegium zaskarżonego postanowienia, tj. w dniu [...], nie służyła na nie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Pomimo tego, Kolegium błędnie pouczyło skarżącą, że postanowienie to podlega zaskarżeniu do tut. Sądu. Skarżąca natomiast dostosowała się do tego pouczenia oczekując, że sprawa z jej skargi zostanie merytorycznie rozpoznana. Z uwagi jednak na przywołaną treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., brak jest ku temu prawnej możliwości, a tak wniesiona skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.