Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r. (sygn. akt I SA/Wr 1334/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A. F. na ww. wymienioną interpretację Ministra Finansów. W dniu 17 listopada 2009 r. (data stempla pocztowego) Dyrektor Izby Skarbowej w P. – organ upoważniony do wydania interpretacji, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W dniu 20 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. przekazał wniosek tut. Sądowi jako Sądowi właściwemu. Opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wpłynęła na rachunek bankowy Sądu w dniu 25 listopada 2009 r.
Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku, albowiem wniosek w tym przedmiocie został złożony po upływie przepisanego terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a.", opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Z treści przywołanego przepisu wynika, iż zwrot nienależnych kosztów (zarówno z tytułu opłat sądowych, jak i zwrotu wydatków) następuje z urzędu. Sąd jest zatem zobligowany do wydania stosownego postanowienia w tym przedmiocie.
Jednocześnie stosownie do art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem pobiera się, o ile wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie, zostanie zgłoszony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia. Ponieważ takowy wniosek został złożony po terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 7 grudnia 2009 r. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. Tak więc, uiszczona przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. opłata kancelaryjna, jako nienależna podlega zwrotowi w całości.
Wobec powyższego, na podstawie art. 225 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.