Uzasadnienie
Skarżący M. B. wniósł skargę na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W., której nie podpisał.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 3 listopada 2016 r., pismem z dnia 8 listopada 2016 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w siedzibie Sądu lub nadesłania prawidłowo podpisanej skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, wyjaśniając, że skarżący przedłożył jedynie fotokopie skargi z dnia 26 września 2016 r.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 listopada 2016 r. do rąk osoby upoważnionej.
Stwierdzony brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga, jak każde pismo procesowe, powinna zawierać elementy wskazane w treści art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Jednym z wymogów formalnych o jakich traktuje powołany przepis jest wymóg złożenia podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Podpis ten musi być własnoręczny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16.09.2014 r., sygn. akt II OZ 922/14, LEX nr 1530879).
Braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Ich nieuzupełnienie, pomimo wezwania Sądu, skutkuje odrzuceniem skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi o brakujący podpis, a mimo pouczenia o procesowych skutkach zaniedbania wezwaniu Sądu nie sanował stwierdzonego braku formalnego.
Wskazana okoliczność obligowała Sąd do odrzucenia skargi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.