Uzasadnienie
Adw. J. B. (dalej jako: pełnomocnik) wniósł w imieniu R. I. (dalej jako: skarżący) skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2012 r., nr [...], w przedmiocie przedłużenia wierzycielowi terminu do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego.
Zarządzeniem sędziego z dnia 26 listopada 2012 r. pełnomocnik został wezwany do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa procesowego, umocowującego go do działania w imieniu skarżącego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 03 grudnia 2012 r. (k. 52 akt).
Pismem z dnia 11 grudnia 2012 r. (data stempla pocztowego – 11 grudnia 2012 r., k 55) pełnomocnik oświadczył o sprostowaniu pisma przewodniego z dnia 07 grudnia 2012 r., złożonego do akt sprawy I SA/Wr 1362/12 (które to zostało włączone do akt niniejszej sprawy zarządzeniem sędziego z dnia 03 stycznia 2013 r., k. 56), informując jednocześnie Sąd, że "wobec faktu rozłączenia się dokumentu w postaci pełnomocnictwa udzielonego przez Skarżącego w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, sygn. akt: I SA/Wr 1361/12" przedkłada on wymagane pełnomocnictwo.
Do pisma załączony był dokument pełnomocnictwa procesowego z dnia 30 września 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego.
Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 3 stanowi, że do pisma sądowego należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który przedtem nie był umocowany w sprawie. Należy przy tym wskazać na regulację art. 37 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którą, pełnomocnik zobowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu już przy pierwszej czynności przed sądem. Wraz z pełnomocnictwem do reprezentowania strony nie będącej osobą fizyczną, załączony powinien być także dokument wykazujący umocowanie jej organów do działania.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania mu prawidłowego biegu. W takim przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych. Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli jej braki formalne nie zostały uzupełnione lub poprawione.
Na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. I tak zgodnie z art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Pełnomocnik w piśmie z dnia 11 grudnia 2012 r. (data wpływu 13.12.2012 r.) wskazuje, że pismo z dnia 7 grudnia 2012r. przesłane do innej sprawy zawisłej przed tut. Sądem o sygn. akt I SA/Wr 1362/12 w istocie zawiera oczywiste omyłki pisarskie bowiem dotyczy sprawy I SA/Wr 1361/12, a w jego treści wszędzie błędnie wskazano sygn. sprawy I SA/Wr 1362/12 zamiast I SA/Wr 1361/12. Jednocześnie przesyła pełnomocnictwo do przedmiotowej sprawy wskazując, że "rozłączyło się" od pisma przewodniego. Abstrahując nawet od kwestii możliwości skutecznego sprostowania jako oczywistej omyłki pisarskiej informacji zawartych w piśmie przesłanym do innej toczącej się sprawy i uznania, że dotyczy ono przedmiotowej sprawy to niewątpliwym pozostaje fakt, że brak formalny w postaci braku pełnomocnictwa zostały uzupełniony już po terminie. Nie ma przy tym znaczenia, że nastąpiło to jak wskazuje pełnomocnik w wyniku "rozłączenia się dokumentu".
Od profesjonalnego pełnomocnika należy oczekiwać odpowiedniego poziomu staranności w prowadzeniu spraw swoich mocodawców, w tym, przy czynnościach pakowania i adresowania przesyłek zawierających pisma procesowe.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wobec doręczenia w dniu 03 grudnia 2012 r. wezwania do uzupełnienia braków skargi wyznaczony termin upłynął w dniu 10 grudnia 2012 r. (poniedziałek), a pełnomocnictwo zostało wysłane pocztą w dniu 11 grudnia 2012 r.
W zakreślonym terminie pełnomocnik nie uzupełnił zatem braków skargi.
Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.