Uzasadnienie
Skarżący M. i M. T. działający przez pełnomocnika doradcę podatkowego M. S. zaskarżyli postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] zawieszające postępowanie odwoławcze w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. oraz odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek za poszczególne miesiące 1999 r.
Dyrektor Izby Skarbowej we W. pismem z dnia [...] poinformował, iż po ponownym przeanalizowaniu zarzutów skargi, uznał skargę za słuszną i decyzją z dnia [...] (doręczoną pełnomocnikowi skarżących w dniu [...]) Nr [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu podatkowego I instancji.
Pismem z dnia [...] pełnomocnik skarżących, w związku z wydaniem przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)-zwanej dalej u.p.s.a., cofnął skargę żądając umorzenia postępowania oraz wniósł o zwrot kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd umarza postępowanie, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe między innymi na skutek uwzględnienia skargi przez organ podatkowy w trybie autokontroli (art. 54 § 3 u.p.s.a.) albo cofnięcia skargi przez stronę.
Oświadczenie skarżącego, co do zasady, wiąże Sąd. Sąd może odmówić uwzględnienia żądania skarżącego dopiero w sytuacji, gdy zamierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził, aby zachodziły okoliczności uniemożliwiające uznanie cofnięcia skargi za dopuszczalne.
Sygn. akt 1 SA/Wr 1369/06
Z uwagi na fakt, iż skarżący cofnęli skargę na skutek wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w trybie art. 54 § 3 u.p.s.a, decyzji należy przyjąć, że strona zgadza się z nowym rozstrzygnięciem i dlatego też Sąd przyjął, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia w całości zasadności zarzutów skargi przez organ podatkowy.
Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu. Wobec umorzenia przez Sąd postępowania przed rozprawą, na mocy art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 4 u.p.s.a., orzeczono o kosztach postępowania sądowego. Na zasądzoną kwotę kosztów (255,00 zł) składały się: wynagrodzenie pełnomocnika - 240 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 15 zł.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.