Uzasadnienie
Inspektor Kontroli Skarbowej decyzjami z dnia [...] określił Skarżącej kwotę zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. oraz kwotę zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące lipiec, sierpień, październik i grudzień 1999 r.
Powyższe decyzje zostały doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 25.01.2002 r.
W dniu 8.02.2002 r. Skarżąca przesłała o Urzędu Kontroli Skarbowej jeden egzemplarz umowy o pełnienie nadzoru inwestorskiego, natomiast w dniu 13.02.2002 r. (data nadania pisma na poczcie) złożyła odwołanie wnioskując o załączenie go do pisma z dnia 8.02.2002 r.
Postanowieniami z dnia [...] oraz w zakresie podatku od towarów i usług z dnia 28.03.2002 r. Izba Skarbowa stwierdziła, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, zaś Skarżąca nie złożyła wniosku o jego przywrócenie.
W Skardze Spółka wnosi o uchylenie postanowień Izby Skarbowej, wskazując, iż po doręczeniu decyzji wymiarowych, w dniu 7.02.2002 r. wysłane zostało odwołanie, jednakże z uwagi na błąd pracownika Skarżącej było ono w stanie niekompletnym. Po ujawnieniu pomyłki pełnomocnik Spółki B. Ch. zgłosiła się osobiście w dniu 11.02.2002 r. do Inspektora Kontroli Skarbowej w celu uzupełnienia korespondencji. Inspektor pouczył pełnomocnika, iż brakujące dokumenty należy wysłać pocztą, z prośbą o dołączenie ich do dokumentów uprzednio wysłanych, co też pełnomocnik uczynił.
W związku z powyższym sformułowany przez Izbę Skarbową zarzut o uchybieniu terminu jest niezrozumiały, bowiem w trakcie kontaktów z Inspektorem problem ten się nie pojawił. Niesporne jest, w ocenie Spółki, iż data 25.02.2002 r. widniejąca na decyzjach jako data ich odbioru jest wadliwa, decyzje zostały jej doręczone faktycznie na przełomie stycznia i lutego, a nie 25.02.2002 r., gdyż odwołanie nosi datę 7.02.2002 r. Datę 25.02.2002 r. Spółka traktuje jako oczywistą omyłkę, którą organ winien sprostować. Końcowo Skarżąca podnosi, iż nie uchybiła terminowi do wniesienia odwołania.
W odpowiedzi na skargę Izba wniosła o jej oddalenie, wskazując, iż w istocie decyzje doręczono Stronie 25.01.2002 r., świadczy o tym data złożenia odwołania 13.02.2002 r. W materiale dowodowym nie znajduje uzasadnienia twierdzenie Skarżącej, że 11.02.2002 r. uzyskała błędną informacje od Inspektora Kontroli Skarbowej. Nie jest też prawdą, iż w dniu 8.02.2002 r. zostało złożone odwołanie, bowiem w tej dacie wpłynęła do organu jedynie umowa o pełnienie nadzoru inwestorskiego.
W dniu 11.08.2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo Skarżącej w którym cofa ona skargę z uwagi na skorzystanie z restrukturyzacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 60 powołanej wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż:
"Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. "
Kierując się dyspozycją przywołanego zapisu Sąd, po wnikliwym rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych rozpatrywanej sprawy doszedł do przekonania, iż cofniecie skargi nie zmierza do obejścia prawa, nie spowoduje również utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością. Powyższe ustalenia sprawiają, że Sąd związany jest czynnością procesową Skarżącego, w związku z czym, po myśli art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie w sprawie należało umorzyć orzekając jednocześnie o zwrocie połowy uiszczonej kwoty wpisu.