Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia [...] referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we W. odmówił A. R. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Orzeczenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] (adnotacja na urzędowym formularzu potwierdzenia odbioru przesyłki) wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia sprzeciwu. Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca nie wniosła sprzeciwu na wyżej wskazane orzeczenie.
Dwukrotnie – w dniach [...] i [...] - podjęto próbę doręczenia A. R., na wskazany w skardze adres, wezwania do uiszczenia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma wpisu sądowego od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Z relacji poczty wynika, iż zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki pozostawiono każdorazowo na drzwiach adresata.
Skarżący dotychczas nie uiścił opłaty sądowej od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zważył, co następuje:
Stosownie do art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Wobec doręczenia A. R. postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w dniu [...] wraz z prawidłowym pouczeniem o przysługującym prawie wniesienia sprzeciwu od tego orzeczenia, termin do wniesienia tego środka rozpoczynał bieg w dniu [...] i kończył się z upływem [...]. Mając na uwadze, iż strona nie wniosła sprzeciwu od postanowienia referendarskiego, uzasadnione jest stwierdzenie, że zyskało ono walor prawomocności, a w konsekwencji – wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wyżej oznaczoną decyzję.
Zgodnie z art. 73 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dniu w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń i w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
W tym miejscu wskazać należy na wyrok z dnia [...] (sygn. akt P 13/05, Dz. U. z dnia 7 marca 2006 r. nr 38, poz. 268), w którym Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż art. 73 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 2 kwietnia 1997 r. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 78, poz. 483). Należało zatem przyjąć, iż zastosowanie w sprawie znajdzie – na podstawie odesłania z art. 65 § 2 ustawy procesowej - § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym. Na mocy tego rozporządzenia poczta zobowiązana jest, w przypadku niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, domownikowi lub administracji domu, pozostawić zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki we właściwej pocztowej placówce odbiorczej w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u adresata; jeżeli adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki w terminie, placówka pocztowa sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni.
Z akt sprawy wynika, iż informację o odbiorze przesyłki zawierającej wezwanie dwukrotnie pozostawiono w skrzynce listowej skarżącego i dlatego doręczenie wezwania, jakie nastąpiło w dniu [...], należy uznać za skuteczne. W konsekwencji termin do uiszczenia opłaty sądowej od złożonego środka zaskarżenia kończył biec w dniu [...].
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 tej samej ustawy).
Na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy procesowej skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca dotychczas nie uiściła należnej opłaty sądowej, chociaż z akt sprawy wynika, iż stosowne wezwanie w dniu [...] skutecznie jej doręczono.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. orzekł jak w sentencji.