Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 maja 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 500 zł. W odpowiedzi na ww. wezwanie strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu swojego wniosku wskazała, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z mężem i synem w ich mieszkaniu "spółdzielczym" o powierzchni 64 m², natomiast ich miesięcznym dochodem jest wynagrodzenie skarżącej - 1.680 zł (brutto) oraz jej męża - 420 zł (brutto).
Na wezwanie referendarza sądowego, strona przedłożyła dokumenty, z których wynika, że w 2013 r. osiągnęła dochód w wysokości 18.282,23 zł. Ponadto oświadczyła, że kwota miesięcznych wydatków na utrzymanie jej gospodarstwa domowego wynosi około 1.903 zł (opłaty za czynsz, prąd, wodę, internet, żywność). Wskazała również, że posiada kredyt w wysokości 15.900 zł oraz kartę kredytową o limicie 2.500 zł.
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2014 r. referendarz sądowy odmówił stronie przyznania prawa pomocy.
Na powyższe rozstrzygnięcie strona wniosła sprzeciw. Do swojego pisma skarżąca załączyła zeznanie podatkowe męża, z którego wynika, iż w 2013 r. osiągnął on dochód w kwocie 3.465 zł (miesięcznie 288,75 zł).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: u.p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Stosownie zaś do art. 199 u.p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
W ocenie Sądu, skarżąca spełnia wszystkie przesłanki do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Jak wynika bowiem z przedstawionej dokumentacji, strona mieszka wspólnie z mężem i małoletnim synem. Małżonek skarżącej jest zatrudniony na 1/4 etatu, natomiast sama skarżąca otrzymuje wynagrodzenie minimalne. Wydatki, które ponoszą w całości pokrywają miesięczny dochód gospodarstwa domowego, tj. ok. 2100 zł brutto (ok. 1500 zł netto). Zdaniem Sądu, powyższe dane niewątpliwe wskazują na to, że strona skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.