Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w siedzibą we W. jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] września 2016 r. (nr [...]) wydane w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jaki wspólnie wnieśli – strona skarżąca oraz B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. Z akt administracyjnych wynika, że występujący ze wspólnym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej jako stronę postępowania w sprawie jej wydania wskazali podmiot, który złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, tj. A spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową w siedzibą we W. Pismem z dnia 6 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego) działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł, na podstawie art. 13 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej - p.p.s.a.), o przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Zdaniem organu podatkowego, zastosowanie trybu z art. 13 § 2 p.p.s.a. pozwoli uniknąć sytuacji rozpatrywania jednej interpretacji przez różne sądy w przypadku jej niezależnego zaskarżenia przez kilku zainteresowanych, o różnych miejscach zamieszkania, bądź siedzibie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Sąd nie stwierdził podstaw do przekazania sprawy innemu sądowi administracyjnemu, o co wnioskował Dyrektor Izby Skarbowej w P. Złożony w sprawie wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu organ podatkowy uzasadniał treścią art. 13 § 2 p.p.s.a., w myśl którego, do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Tymczasem, przepis ten nie znajduje zastosowania do spraw ze skarg na indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, albowiem w tego rodzaju sprawach, należy stosować, wydane na podstawie delegacji z art. 13 § 3 p.p.s.a,. rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w (Dz. U. z 2008 r., Nr 163, poz. 1016; dalej - rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r.) sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
Zgodnie z § 1 pkt 1) tego rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej – O.p.) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Wymaga wyjaśnienia, że zarówno w orzecznictwie sądowym, jak i w piśmiennictwie wyrażany jest pogląd, że brzmienie § 1 pkt 1) rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. wskazuje na to, że przekazaniu do właściwych miejscowo wojewódzkich sądów administracyjnych podlegają wszystkie sprawy związane z wydawaniem indywidualnych interpretacji prawa podatkowego o których mowa w art. 14b O.p., a zatem sprawy ze skarg na interpretacje wydane na podstawie art. 14b O.p., sprawy ze skarg na zmiany tych interpretacji wydane na podstawie art. 14e O.p. oraz sprawy ze skarg na postanowienia o pozostawieniu wniosków o wydanie interpretacji bez rozpoznania (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 651/09 dostępne na stronie - http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. T. Wosia, Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., s. 208).
Przedmiotem skargi w sprawie jest wydane na podstawie art. 14b § 1 O.p. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. utrzymujące w mocy postanowienie o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku wspólnego o wydanie interpretacji podatkowej w indywidualnej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca spółka, posiadająca siedzibę we W., została wskazana, zgodnie z wymogiem z art. 14r § 2 O.p. (dodanym przez art. 1 pkt 18 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2015 r., poz. 1649), przez podmioty zainteresowane wydaniem interpretacji jako strona tego postępowania.
Powyższa okoliczność uzasadnia kognicję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jako sądu właściwego w rozumieniu § 1 pkt 1) rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r., czyli sądu na którego obszarze właściwości skarżąca posiada siedzibę.
W związku z brakiem podstaw do przekazania niniejszej sprawy innemu sądowi administracyjnemu, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 13 § 3 p.p.s.a. i § 1 pkt 1) rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. orzekł jak w sentencji.