Uzasadnienie
J. W. (dalej jako: skarżący) wniósł w dniu 23 lipca 2013 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości w podatku od gier za luty 2011 r.
Skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 500 zł.
W dniu [...] Dyrektor Izby Celnej we W., działając w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wydał decyzję nr [...] na mocy której uwzględnił w całości skargę skarżącego i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie.
Przedmiotowe rozstrzygnięcie organ doręczył skarżącemu w dniu 14 sierpnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Postępowanie w sprawie podlega umorzeniu.
Art. 54 § 3 p.p.s.a. przewiduje w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucję autokontroli działalności organu administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w ramach swojej właściwości uwzględnić wniesioną skargę w całości, aż do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Warunkiem skorzystania z tego środka jest zatem uwzględnienie w pełni żądań skargi.
W niniejszej sprawie wymóg ten należy uznać za spełniony. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy umorzył postępowanie odwoławcze w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej skarżącego za zobowiązania A sp. z o.o. we W. bez uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.
Uznając zasadność żądania skargi, Dyrektor Izby Celnej we W. decyzją z dnia [...] skasował rozstrzygnięcia organów obu instancji i umorzył postępowanie, uznając, że spółka A nie ma zaległości w podatku od gier, wobec zaliczenia na ten podatek przysługującego jej zwrotu VAT.
W tej sytuacji dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, w związku z czym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało je umorzyć.
O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 201 § 1 w zw. z art. 200 p.p.s.a. i 205 § 2 i 4, w myśl którego, w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym koszty zastępstwa procesowego.
Wysokość kosztów zastępstwa procesowego została ustalona w oparciu o § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), z uwzględnieniem faktu, że przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna.
Do kosztów postępowania obok kosztów zastępstwa procesowego i kwoty wpisu od skargi Sąd zaliczył także wydatki poniesione na opłatę skarbową w kwocie 17 zł, poniesione z tytułu złożenia do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa procesowego, o której to opłacie mowa w ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (tekst jednolity z 2012 r. Dz. U. poz. 1282 ze zm.).