Uzasadnienie
Skarżący W. D. pismem z dnia 15 stycznia 2007 r. wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z wnioskiem o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Przedstawiając swoje stanowisko w dalszych pismach skarżący wyraził pogląd, iż czynność przedstawiona w treści wniosku – sprzedaż działek - nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. uznał, iż stanowisko skarżącego przedstawione w złożonym wniosku jest nieprawidłowe. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. odmówił zmiany postanowienia organu pierwszej instancji.
Na powyżej wskazaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W., pismem z dnia [...], skarżący W. D. wniósł skargę, żądając stwierdzenia, iż planowana czynność sprzedaży działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie.
Pismem z dnia 10 marca 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. poinformował, iż decyzją z dnia [...] nr [...] uwzględnił w całości skargę wniesioną przez W. D. i uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz zmienił poprzedzające ją postanowienie organu I instancji. Z załączonej do pisma decyzji z dnia [...] wynika, iż Dyrektor Izby Skarbowej zmienił postanowienie I instancji w ten sposób, że uznał stanowisko przedstawione przez skarżącego w przedmiotowym wniosku o wydanie pisemnej interpretacji za prawidłowe.
W dniu 12 marca 2008 r. skarżący oświadczył, iż odebrał decyzję z dnia [...] i z uwagi na jej treść cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do art. 60 u.p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, iż nie zachodzą okoliczności mogące spowodować bezskuteczność cofnięcia skargi. Czynność ta nie zmierza do obejścia prawa, nie może również spowodować utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, przeciwnie – jest następstwem uchylenia zaskarżonego aktu, dokonanego przez organ w trybie autokontroli w ramach przysługującego mu uprawnienia, wyrażonego w treści art. 54 § 3 u.p.p.s.a. Nadto, cofnięcie skargi nastąpiło we właściwym czasie, tj. przed wydaniem wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
W konsekwencji, skoro cofnięcie skargi było dopuszczalne, Sąd był związany tą czynnością strony skarżącej i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. postępowanie należało umorzyć.
Podstawę zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu połowy wpisu od skargi, tj kwoty 100 zł, stanowił art. 232 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a. oraz § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193).
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.