Uzasadnienie
W dniu 17 listopada 2010 r. adwokat G. M. wniósł w imieniu PW "A" spółka jawna w M. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie zabezpieczenia na majątku zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do lipca 2008 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 grudnia 2010 r. spółka została wezwana, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej spółki oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.
Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone adwokatowi G.M. w dniu 20 grudnia 2010 r.
W odpowiedzi na wezwanie, w dniu 27 grudnia 2010 r. wniósł on o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargo o czternaście dni. Wniosek uzasadnił tym, że w okresie od dnia 20 grudnia 2010 r. do 10 stycznia 2011 r. osoby upoważnione do reprezentowania spółki przebywały poza granicami kraju.
W dniu 13 stycznia 2011 r. zostało wniesione pismo sądowe uzupełniające wskazane wyżej braki formalne skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego.
Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 3 stanowi, że do pisma sądowego należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który przedtem nie był umocowany w sprawie. Należy przy tym wskazać na regulację art. 37 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którą, pełnomocnik zobowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu już przy pierwszej czynności przed sądem. Wraz z pełnomocnictwem do reprezentowania strony nie będącej osobą fizyczną, załączony powinien być także dokument wykazujący umocowanie jej organów do działania.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania mu prawidłowego biegu. W takim przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych. Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli jej braki formalne nie zostały uzupełnione lub poprawione.
Na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wobec doręczenia w dniu 20 grudnia 2010 r. wezwania do uzupełnienia braków skargi w postaci przedłożenia pełnomocnictwa oraz odpisu z rejestru przedsiębiorców, wyznaczony termin upływał w dniu 27 grudnia 2010 r. (czwartek).
W tak zakreślonym terminie adwokat G. M. nie uzupełnił braków skargi.
Odnośnie zaś pisma z dnia 27 grudnia 2010 r. wskazać należy, że termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem zawitym, niepodlegającym przedłużeniu.
Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.