Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest powołana w sentencji decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r., utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...], nr [...]określającą Ł. G. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2005 r. oraz określającą za III kwartał 2005 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.
Z odpowiedzi na skargę wynika, że wydając zaskarżoną decyzję Dyrektor Izby Skarbowej we W. analizował m.in. kwestię przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego w rozumieniu art. 70 § 6 pkt 1 O.p. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.; dalej O.p.), uznając, że do takiego przerwania doszło wskutek prowadzonego postępowania o przestępstwo skarbowe. Jak bowiem wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia [...]r. zostało wszczęte dochodzenie w sprawie o przestępstwo skarbowe, polegające na podaniu przez skarżącego nieprawdy w deklaracjach VAT – 7K za okresy objęte zaskarżoną decyzją tj. o przestępstwo skarbowe określone w art. 56 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i art. 76 § 2 kks.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej – p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Jak wskazuje się w orzecznictwie, przez kwestię wstępną o jakiej mowa w powołanym przepisie należy rozumieć zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne dla sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 694/06; LEX nr 338509). Naczelny Sąd Administracyjny zwraca przy tym uwagę na zasadność szerokiego rozumienia użytego w komentowanym pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wykraczające poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania – które powinno uwzględniać wartość jednolitości orzecznictwa. Stąd też ocena celowości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 § 1 p.p.s.a. powinna być dokonywana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu.
Względy sprawiedliwości oraz ekonomii procesowej mogą zatem przemawiać za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia (vide postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn.akt II FZ 704/11).
Działając w granicach art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd stwierdza, że jednym z elementów oceny legalności zaskarżonej decyzji stanowiła wykładnia i zastosowanie w sprawie dyspozycji art. 70 § 6 pkt 1 O.p.
Kwestia oceny zgodności z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP przepisu art. 70 § 6 pkt 1 O.p., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., tj. w zakresie w jakim wprowadza on skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego, stanowi obecnie przedmiot pytania prawnego, przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2011 r. (sygn. akt I FSK 525/10; orzeczenie dostępne na stronie https:// cbois.nsa.gov.pl).
Wskazana okoliczność uzasadniała zatem, zdaniem Sądu, zawieszenie postępowania sądowego w sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., z uwagi na prejudycjalność orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.