Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi ponad kwotę 1.000 zł wskazując, że wskazaną kwotę oszczędzał przez kilka miesięcy. Ma duże zadłużenie i mimo, że ma dochody z emerytury i umowy o pracę, to na życie pozostaje około 1.600-1.700 zł. Żona otrzymuje wynagrodzenie w wysokości około 2.000 zł. Wnioskodawca ma też zadłużenie wobec banku w wysokości ponad 17.000 zł.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwiema córkami (ur. w 1998 i 2008 r.) i zajmuje mieszkanie córki o powierzchni 42 m2. Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 5.000 zł. Dochody rodziny wynoszą łącznie 3.650 zł netto. Jako zobowiązania i stałe wydatki wnioskodawca wymienił alimenty egzekwowane przez komornika (60% wynagrodzenia i emerytury) i zadłużenie wobec [...] w kwocie około 17.000 zł na podstawie wyroku sądowego.
Do wniosku załączone zostały dokumenty potwierdzające wysokość dochodów.
Z dokumentów przedłożonych na wezwanie wynika, że wnioskodawca za 2015 r. zeznał przychody w wysokości 84.809,50 zł, a w 2016 r. – 91.892,03 zł. Jego żona natomiast w 2015 r. uzyskała 34.871,64 zł i w 2016 r. – 42.096,01 zł. Przedłożone zostały też wydruki rachunków bankowych obojga małżonków.
Zgodnie z przedłożonym zestawieniem miesięcznie ponoszonych wydatków przez rodzinę wnioskodawcy, łączna ich suma wynosi około 2.500 zł, w tym 400 zł na córkę studiującą we W. w trybie stacjonarnym. Wymieniony został również roczny koszt zakupu opału wynoszący około 3.000 zł.
Wnioskodawca oświadczył nadto, że nie posiada żadnych środków transportu. Profesjonalny pełnomocnik zastępujący wnioskodawcę jest mężem wychowawczyni córki i zgodził się poprowadzić sprawę jedynie za zwrot niezbędnych kosztów.
Jako znane z urzędu wskazać trzeba, iż wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 20.185 zł. Wnioskodawca dokonał wpłaty na rachunek Sądu w wysokości 1.000 zł tytułem przedmiotowej opłaty sądowej.
Podstawą prawną rozpoznania przedmiotowego wniosku jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powyższe zostało – zdaniem referendarza – zostało wykazane.
Dochody wnioskodawcy i jego rodziny wynoszą około 3.600 zł, z czego około 2.500 zł wydatkowane jest na podstawowe potrzeby gospodarstwa domowego. Należało mieć na uwadze, iż na utrzymaniu wnioskodawcy i jego żony nadal pozostają dwie uczące się córki (młodsza w wieku szkolnym, starsza studiująca stacjonarnie).
Referendarz zauważył, iż wnioskodawca wraz z żoną otrzymują dodatkowe wpływy z wpłat dokonywanych przez komornika, jednak nie są to kwoty na tyle wysokie, aby dawały możliwość zgromadzenia środków na uiszczenie całości wpisu od skargi w niniejszej sprawie.
Wnioskodawca poza tym nie posiada majątku, z którego mógłby pozyskać środki na opłacenie pozostałej kwoty wpisu wynoszącej ponad 19.000 zł.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a.