Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na jego pełnomocnika został wyznaczony r. pr. J. K., który reprezentował skarżącego przed tutejszym Sądem, a koszty pomocy prawnej zasądzone zostały w wyroku z dnia 18 września 2013 r.
Następnie, po doręczeniu odpisu ww. wyroku z uzasadnieniem, którym Sąd oddalił skargę, przedłożona została opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia i oświadczeniem, że koszty pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w niniejszej sprawie określa w sprawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia i wynosi ona 240 zł.
Wobec tego, pełnomocnikowi z urzędu należało zasądzić wynagrodzenie w kwocie 120 zł, która podlega podwyższeniu o 27,60 zł, to jest wartość podatku od towarów i usług według stawki 23 %, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.