Uzasadnienie
W skardze na opisaną w osnowie postanowienia decyzję, strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ze względu na ważny interes strony. W ocenie strony, egzekucja zagraża jej egzystencji. Oznajmiła, że na poparcie wniosku przedłożyła organowi podatkowemu I instancji dowody, zwracając się w momencie wszczęcia egzekucji przez organ I instancji o rozłożenie egzekwowanych kwot na raty. Dowody te (dokumenty) są w posiadaniu organu I instancji, wobec czego Sąd może zwrócić się o ich przedstawienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek na uwzględnienie nie zasługuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie: "upsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienia NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06 i z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 308/09).
Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 upsa, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku takowych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia. Zaznaczenia również wymaga, iż na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 upsa, wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (por. post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.).
Przechodząc zatem do oceny złożonego w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Strona bowiem nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła skutki określone w przepisie art. 61 § 3 upsa. Zawarty we wniosku krótki wywód strony nie został poparty żadną dokumentacją finansową, która by uzasadniała udzielenie ochrony tymczasowej. Wskazana zaś przesłanka "ważnego interesu strony" nie mieści się w katalogu przesłanek, o których mowa wyżej. Dlatego też nie może ona być przedmiotem oceny Sądu.
Z kolei fakt, iż zaskarżona decyzja powoduje konieczność uiszczenia przez skarżącą określonej nią kwoty zobowiązania podatkowego, nie stanowi samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Błędne jest przekonanie pełnomocnika strony, że to na Sądzie spoczywa obowiązek poszukiwania okoliczności przemawiających za wstrzymaniem zaskarżonego aktu. Jak bowiem wyżej wskazano, w świetle regulacji zawartej w art. 61 § 3 upsa, to na stronie spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie zaskarżonego aktu wywoła skutki określone w powołanej normie prawnej.
Na marginesie dodać należy, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a zatem z natury rzeczy świadczenia odwracalne i w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 upsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.