Uzasadnienie
Wójt Gminy S. (dalej: Wójt, strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej: SKO) z dnia 27.09.2012 r. nr [...]. Decyzją tą SKO, po rozpoznaniu odwołania A. w W. (dalej: podatnik), uchylił w całości decyzję Wójta z dnia 01.03.2011r. nr [...] w sprawie określenia ww. podatnikowi wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010r. w kwocie 201.837,00 zł.
W złożonej skardze Wójt wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucił jej naruszenie szeregu przepisów prawa procesowego i materialnego. W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o odrzucenie skargi. Zdaniem SKO Wójt nie posiada bowiem legitymacji skargowej z uwagi na to, że w sprawie działał jako organ podatkowy pierwszej instancji, a więc jako organ wyposażony w kompetencje do władczego rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego.
W piśmie procesowym z dnia 18.12.2012r. strona wskazała, że przedmiotem postępowania jest kwestia wymiaru podatku od nieruchomości, należnego Gminie S., stanowiącego (zgodnie z art.
4. ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego), dochód własny Gminy. W ocenie Wójta, przymiot strony postępowania sądowoadministracyjnego winien przysługiwać jednostce samorządu terytorialnego, będącej adresatem określonych uprawnień, skorelowanych z obowiązkiem podatkowym adresata decyzji administracyjnej. Stroną tego postępowania nie może być jedynie podatnik - adresat decyzji wydanej przez organ podatkowy, ale również beneficjent świadczenia, którym jest niewątpliwie jednostka samorządu.
Skarżący podniósł nadto, iż proponowana przez SKO wykładnia przepisów dotycząca strony postępowania sądowoadministracyjnego jest zawężająca i może być oceniana jako sprzeczna z zasadami wyrażonymi w art. 2 oraz 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, albowiem wykładnia ta w istotny sposób ogranicza uprawnienia określonych podmiotów, różnicując ich sytuację procesową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu ze względu na jej niedopuszczalność.
W myśl art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, skarga została wniesiona przez Wójta, który działał w sprawie jako organ podatkowy pierwszej instancji. Ustalenia zatem wymaga, czy Wójt posiada legitymację skargową i czy może kwestionować w postępowaniu sądowoadminstracyjnym decyzję SKO, mocą której uchylono jego własne rozstrzygnięcie. W kwestii legitymacji skargowej organu administracji publicznej, wypowiadały się już sądy administracyjne oraz Trybunał Konstytucyjny. I tak, w postanowieniu NSA z dnia 15 października 1990 r., sygn. akt SA/Wr 990/90, (publ. na stronie internetowej NSA www.nsa.gov.pl Baza Orzeczeń) stwierdzono, że "bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzje wydaje wójt tej gminy; ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnieni do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego".
Podobnie wypowiedział się NSA w postanowieniu z dnia 19 października 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 2159/00, LEX nr 46440 stwierdzając, że żaden przepis nie przyznaje organowi podatkowemu pierwszej instancji, uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący owe rozstrzygnięcia w drodze skargi. Także w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt K 32/08 (Dz. U. nr 187, poz. 1456) wskazano, iż jednostka samorządu terytorialnego (w tym gmina reprezentowana przez jej Burmistrza) nie może być ani skarżącym, ani uczestnikiem w postępowaniu sądowoadminstracyjnym.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdza, iż w pełni aprobuje zaprezentowane poglądy judykatury. Podkreślić bowiem trzeba, że dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony – uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienia strony, która kwestionuje takie rozstrzygnięcie w drodze skargi. Dodać również wypada, że w ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja ta dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw i obowiązków.
Tym samym niewątpliwym jest, zdaniem Sądu, że Wójt jako organ podatkowy pierwszej instancji orzekający w sprawie zakończonej ww. ostateczną decyzją SKO, która została przez niego zaskarżona, nie posiada przymiotu strony skarżącej w postępowaniu przed tut. Sądem. Nie posiada również statusu uczestnika postępowania o jakim mowa w art. 33 p.p.s.a.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.