Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2011 r. referendarz w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek T. K. (zwanej dalej skarżącą) o przyznanie prawa pomocy z uwagi na niezłożenie wniosku na urzędowym formularzu.
Odpis zarządzenia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 11 kwietnia 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru).
Jak wynika z odcisku datownika na kopercie przesyłki, w dniu 19 kwietnia 2011 r. skarżąca skierowała od wspomnianego zarządzenia sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wnosząc w nim także o przywrócenie terminu do złożenia wniosku na formularzu. Do wniosku załączono m. in. kopię zaświadczenia ZUS ZLA stwierdzającego niezdolność skarżącej do pracy w okresie od dnia 23 marca 2011 r. do dnia 10 kwietnia 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po myśli § 2 omawianego przepisu we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przepis art. 88 wskazuje natomiast, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Przed przystąpieniem do merytorycznej analizy zasadności wniosku należy zatem zweryfikować dopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu przez pryzmat wymogów formalnych określonych wspomnianymi na wstępie przepisami ustawy procesowej, w tym także terminu złożenia wniosku.
Wyjaśnienia wymaga ponadto, że na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Jak wynika z załączonego zaświadczenia lekarskiego skarżąca była niezdolna do pracy w okresie od dnia 23 marca 2011 r. do dnia 10 kwietnia 2011 r. Przyjąć zatem należy, że od dnia 11 kwietnia 2011 r. liczyć należy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania spóźnionej czynności, albowiem w tym dniu nie istniała już przyczyna uzasadniająca uchybienie terminu. Siedmiodniowy termin do złożenia podania upłynął zatem w dniu 18 kwietnia 2011 r. (poniedziałek). Tymczasem skarżąca wniosła o przywrócenie terminu w dniu 19 kwietnia 2011 r., a więc z jednodniowym opóźnieniem.
Odnosząc powyższe do okoliczności faktycznych sprawy, nie ulega wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu z dnia 18 kwietnia 2011 r. został wniesiony z naruszeniem przepisu art. 87 § 1 p.p.s.a. i jako taki jest niedopuszczalny.
Z tego też względu, w oparciu o art. 88 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.