Uzasadnienie
Skarżący, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest na utrzymaniu żony, z którą zajmuje mieszkanie należące do rodziców. Wnioskodawca choruje na leukopenię, w związku z czym trudno mu znaleźć pracę w warunkach, które nie wpływałyby negatywnie na jego zdrowie. Nie posiada żadnych oszczędności ani dostatecznych środków na opłacenie wysokich kosztów sądowych. Dochody przeznacza z żoną w całości na bieżące potrzeby życiowe. Nie ma możliwości zaciągnięcia kredytu, czy pożyczki.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, ze skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym tylko z żoną, nie ma jakiegokolwiek majątku, a jedynymi dochodami jest wynagrodzenie żony z tytułu umowy o pracę w wysokości 800 zł brutto. Wnioskodawca dodał, że korzysta z dodatku mieszkaniowego w wysokości 269,05 zł, przyznanego przez Opiekę Społeczną. Do wniosku załączona została kopia decyzji w tym przedmiocie.
Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – p.p.s.a.), pełnomocnik skarżącego podał, iż wnioskodawca nie jest w stanie przedłożyć żądanych dokumentów. Jednocześnie uiszczony został wpis od skargi w wysokości 1.366 zł.
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków. W związku z tym, pomimo uiszczenia wpisu od skargi, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych nie stał się bezprzedmiotowy – strona bowiem nie sprecyzowała, w jakiej części ubiega się o zwolnienie z tych kosztów. Tym samym wniosek podlegał rozpoznaniu merytorycznemu.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z brzmienia powyższego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności, które uzasadniają żądanie jego wniosku. Rola Sądu/ Referendarza sądowego ogranicza się do wezwania do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych na podstawie powołanego wyżej art. 255 p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte na urzędowym formularzu wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości.
W takich też warunkach (wątpliwości co do zdolności płatniczych) zostało skierowane do skarżącego wezwanie, na które faktycznie nie udzielił odpowiedzi. Jednocześnie jednak uiścił wpis od skargi, który zwykle stanowi najwyższy koszt sądowy, jaki strona obowiązana jest uiścić w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Okoliczność ta daje tym samym podstawę do twierdzenia, że wnioskodawca ma możliwość zgromadzenia środków na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie nie tylko w części, ale i w całości.
W tym stanie rzeczy, zdaniem referendarza sądowego, nie było podstaw do uznania żądania wniosku. Wobec tego, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.