Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu P. O. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Odpis tego postanowienia wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia sprzeciwu został doręczony skarżącemu w dniu 4 maja 2017 r.
Skarżący sprzeciwu nie złożył. Wobec tego, w dniu 3 lipca 2017 r. doręczono skarżącemu przesyłkę sądową, zawierającą odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 grudnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarga nie została opłacona (informacja z Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej - p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Jak stanowi natomiast art. 220 § 1 zdanie drugie w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., w przypadku, gdy pismem takim jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, pod rygorem jej odrzucenia, do opłacenia skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W stanie faktycznym sprawy, wezwanie do opłacenia skargi doręczono skarżącemu osobiście w dniu 3 lipca 2017 r. Doręczenie to należało uznać za skuteczne i otwierające stronie bieg siedmiodniowego terminu do opłacenia skargi. Termin ten upływał w dniu 10 lipca 2017 r. (poniedziałek). Do tego też dnia najpóźniej należało uiścić wymagany wpis sądowy.
Okoliczność, że skarżący nie uiścił wymaganej opłaty sądowej, pomimo pouczenia go o skutkach nieuzupełnienia braków fiskalnych skargi, obligowała Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. do odrzucenia skargi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.