Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie w dniu 18 czerwca 2008 r. pełnomocnik strony skarżącej radca prawny B. M. – Sz. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 5 maja 2008 r. oddalającego wniosek o przywrócenie terminu do opłacenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 października 2007 r. oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w skrócie u.p.s.a., stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania uiścił opłatę pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania Zgodnie natomiast z regulacją zawartą w art. 221 u.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Oznacza to, iż w sprawach wnoszonych do sądu administracyjnego przez adwokatów lub radców prawnych istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia należnej opłaty stałej, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia.
Stosownie do brzmienia § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193) w związku z odpowiednim stosowaniem przepisów o skardze kasacyjnej do zażaleń (art.197 § 2 u.p.s.a.) od zażalenia pobiera się wpis stały w wysokości połowy wpisu od skargi,
Wobec powyższego radca prawny wnosząc zażalenie był zobligowany jednocześnie do uiszczenia opłaty stałej, czego jednak nie uczynił i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie wyżej powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji.